“En, hoe bevalt het hier wonen in de buurt?”.

Zo af en toe spreek ik een moeder op het schoolplein die me deze vraag stelt. Goed hoor, zeg ik dan, ja, even wennen in het begin.

Waar woonden jullie hiervoor, wordt er dan gevraagd, en ik zeg de naam van de wijk waar we eerst woonden, en dan “oh, wat een verschil dan he”.

Ja, wat een verschil.

En wat moest ik wennen in het begin (en nog, soms). Ik denk aan de grote vrijstaande huizen in deze wijk. De grote tuinen. Ik denk aan de vele Hello Fresh of Albert Heijn bestelbusjes die hier rijden. Ik denk aan de tuinmannen, met de aanhangwagens. Ik denk aan elke dinsdag, als de containers worden opgehaald, daar achteraan, een containerschoonmaak service, ook daar is natuurlijk geld voor.

Ik denk aan de Porsche die op het schoolplein opkomt, net als de vele Audi’s de BMW’s, om maar niet te spreken van vele Tesla’s die je in de wijk ziet.

Nieuwe auto’s allemaal. Ik denk aan de papa’s die ik op het schoolplein in de ochtend zie, een paar in pak, nee heust niet allemaal, maar niemand, nooit, heb ik ook maar een ouder in joggingbroek gezien, wat logisch ook,is, want veel tweeverdieners in deze wijk dus de kinderen worden naar school gebracht, en niet lang na half 9 is het schoolplein leeg, bijna elke ouder moet immers door naar werk.

En daar over gesproken, ook dat was iets waar ik aan moest wennen, dat zo weinig onderling gesproken werd, dat contact maken, voor mij in ieder geval, wat moeilijk was,ja ook door corona natuurlijk, maar ook omdat iedereen zo snel weer weg ging.

Wat ik snap trouwens snap he, zie het alsjeblieft niet als een verwijt, of dat er geen vriendelijkheid hier heerst, juist wel, echt, maar als ik denk aan de oude wijk, dan praatte ik bijna elke dag wel met een moeder na op het schoolplein, je had veel makkelijker contact (want je zag elkaar wel op het schoolplein of een speeltuin, of in het winkelcentrum), het was net iets warmer. gezelliger. wat, volkser ja toch, omdat je elkaar natuurlijk kon zien, en hier, ja, ik merk dat ik het zelf ook doe, in zo’n groot huis en zo’n grote tuin, waarom zou je naar buiten gaan als je alles hier hebt, als de kinderen hier thuis kunnen zijn en alle ruimte hebben?

Er zijn veel playdates, maar ook moet er soms echt van te voren iets afgesproken worden, want de kinderen gaan naar de BSO, immers, de ouders werken, en er is hockey, en tennis, voetbal, en zwemmen, de kinderen in deze wijk hebben het, zoals dat misschien gezegd kan worden, druk.

Ze komen met de mooiste fietsen naar het school, ook al zo’n verschil met de oude wijk, waar je op het schoolplein vaak tweedehandjes zag, net als de auto’s. En de oude school waar elke ochtend een bak met boterhammen met kaas bij de ingang van de school lag, in sommige gezinnen wordt er gewoon niet ontbijten, en zo af en toe werd er een kledingbeurs georganiseerd waar ik sommige moeders dankbaar doorheen zag zoeken naar leuke kleding. Nee niet in deze wijk waar ik de kinderen, ja ook die van mij, naar school zie gaan met een trui van Levis, een jas van Tommy H.

Is het erg, nee, ik wil het blijven zegen, niets is erg, niets van deze wijk, en ook niet van de oude wijk.

Maar het verschil is er wel. Dat is misschien wel erg.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store