Ik besluit toch weer te sporten vanochtend (na mijn, gelukkig was het een, droom).

Gisteren had ik ook al gesport en daardoor voel ik een beetje spierpijn. En ik heb gisteravond overgegeven. Ja, dat is een lang verhaal, nouja, eigenlijk niet, we gingen uiteten, ik had kennelijk iets teveel vet gegeten, met nog een ijsje toe, en toen we eenmaal thuis waren, lag ik meteen op de bank en was ik kotsmisselijk. En ik wist dat daar maar 1 ding tegen hielp en dat was gewoon alles eruit te kotsen.

Ik voelde me vanochtend dus een beetje wiebelig op mijn benen, en natuurlijk dat beetje spierpijn, maar ik besloot toch te gaan.

Langzaam, dacht ik. Rustig. Het hoeven niet complete sets te zijn. Ook niet de volle gewicht. Gewoon Des, dacht ik zo, rustig aan.

Dat deed ik dus ook. Een rustige warming up, rustig mijn oefeningen, tot ik bij de leg press kwam. Het deed me iets te pijn bij mijn hamstring. Ik besloot te stoppen.

Ik pakte een matje, deed mijn handdoek erop (een blauwe met olifantjes en de naam van nr2. erop, ooit gekregen als kraamkado) om wat yoga oefeningen te doen. Naast mij deed een oude man hetzelfde. Het was best grappig.

Ik lag eerst op mijn rug, mijn benen opgetrokken en begon een beetje heen en weer te draaien, voelt fijn bij mijn rug. Toen de cat cow pose, voor de zekerheid keek ik achter me of niemand recht tegen mijn billen aankeken, je weet maar nooit, het was gelukkig (of jammer genoeg voor diegene die het wou zien, ik heb best mooie billen) niet het geval.

De cat cow stretch voelde heerlijk bij mijn rug, mijn nek, mijn schouders. Vanuit daar deed ik de down facing dog, ook dat voelde fijn. Terwijl ik zo “hing” in de down facing dog realiseerde ik me dat ik al lange tijd geen yoga had gedaan. Met LOML veel van huis kon ik ook niet zo vaak fitnessen, dus waarom niet weer yoga thuis doen. Maar toen bedacht ik me dat ik mijn mat ooit eens was vergeten bij een ayahuasca ceremonie. Maar toen, je realiseert je veel in zo’n down facing dog positie, dacht ik dat mijn schoonzusje ook wel een mat heeft. Of mijn zusje.

Ik keek even naast me en de oude man zat, nee stond (?), ook in de down facing dog. Ik ging verder met de balasana en zo bleef ik even met mijn neus op mijn handdoekje. Ik strekte mijn armen nog verder uit om mijn rug nog iets te rekken en toen was ik klaar.

Toen ik het matje opruimde zag ik dat de oude man naast mij nog in balasana zat.

Ik reed terug naar huis en daar, onder de douche, vond ik het goed dat ik niet verder gesport had. Dat ik had geluisterd naar mijn lichaam. Ook daar valt iets over te zeggen op deze zondag.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store