Ik denk dat ik voor vele, vooral thuis, moeders spreek als ik zeg dat vakanties en marge dagen de hel op aarde zijn. Het is heerlijk als die kids op school zijn en ik gewoon dingen kan doen. Vakanties is voor mij 1 en al geplan: wat gaan we doen, wat voor leuks is er te doen, wanneer gaan we het doen, en vooral ook: wanneer mag ik wat doen, alleen?

Gisteren was dus een margedag, een vrije dag midden in de week, de kinderen zijn thuis, joe zie maar wat je ermee doet (zou de school zeggen). Toen ik ‘s ochtends wakker werd wist ik al: dit gaat een lange dag worden. Het was dan ook nog 5 uur ‘s ochtends.

De kinderen waren niet eens vervelend, niet heel erg in ieder geval. Maar ze waren vooral moe, dat zag ik wel. Gelukkig moest ik ook oppassen op R. het klasgenootje en beste vriendje van nr1, dat scheelt enigszins, hoe raar het ook klinkt. Want nr1 kon daarom wel met hem spelen. We gingen naar de kinderboerderij en daarna naar de kinderboerderij. Terwijl nr1 dus met R. speelde, zag ik nr2 er een beetje verveeld bij lopen. Hij hoorde er niet echt bij, en hij kon ook niet echt met nr3 spelen, die was toch nog net te klein. En ik kon ook al niet met hem spelen, want ik moest dus op nr3 letten. Ik vond het sneu voor hem. En ook wel voor mezelf: want ik keek elke keer maar op mijn horloge en het was zo’n dag waar ik een hekel aan hand: een hele lange dag.

De tijd ging ontzettend langzaam, de kinderen waren moe, ze verveelden zich een beetje, ik was moe, en ik wist ook niet echt meer iets leuks te verzinnen voor de kids.

Rond een uurtje of half 5 zat nr2 bij mij op schoot, ik had eventjes mijn ogen dicht. En toen zei ik tegen hem dat ik ook heust wel zag dat hij een beetje buitengesloten werd. Dat hij zich misschien wel alleen voelde, en ik denk dat je daarom vandaag een beetje stout bent, of niet? Hij knikte, ik zag wat tranen in zijn ogen, alsof hij blij was dat eindelijk iemand dat eens opmerkte vandaag. Och lieve schat, zei ik. En ik gaf hem een knuffel.

Vanaf daar ging het beter, de tijd leek weer wat sneller te gaan. En eindelijk rond een uurtje of kwart over 6, ruim 3 kwartier voor bedtijd zaten nr1 en nr2 rustig te spelen, leuk te spelen vooral, met zijn tweeen.

Een lange dag, ook die zitten er tussen.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store