Wat ik geleerd heb van wonen in onze oude wijk

  • ik ben een stuk spontaner en socialer geworden. Dat kwam eigenlijk vooral doordat ik thuismoeder werd en me realiseerde dat ik het contact met andere moeders ook echt nodig had om niet te vereenzamen. Dus maakte ik een praatje met moeders van de creche, ik raakte in gesprek met iemand van het consultatiebureau waar ook activiteiten werden georganiseerd, en ook daar leerde ik weer andere moeders kennen. Ik verbaas me er nog soms nog steeds over. Dat ik ergens kan binnenkomen en me totaal niet druk maak of ik er iemand ken of juist helemaal niemand. Die mooi lijf duik bijvoorbeeld, van laatst, die ik zelf spontaan organiseerde, dat had ik zeker 6 jaar geleden nooit gedurfd.
  • dat wat voor mij vanzelfsprekend is, voor andere niet zo hoeft te zijn. Sportclubjes. Zwemles. Een auto voor de deur. Vakantie. Of iets simpels als ontbijt. Fruit. Groente. Van wonen in zo’n kwetsbare wijk heb ik vooral geleerd hoe ver sommige mensen van de maatschappij staan. Dat het niet vanzelfsprekend is, zo’n heerlijk fijn leven dat ik heb.
  • ik ben er achter gekomen dat ik ooit “iets” in het onderwijs wil doen, al is het een juf, of onderwijs assistente. Ik heb geleerd dat wonen in een kwetsbare wijk, of uit een kwetsbaar gezin komen, kinderen achterdochtig maakt. Wantrouwend. Niet alle kindjes hoor, maar vaak merk ik dat als ik een praatje hou met deze kinderen er een muurtje om heen zit. Ze geven niet meteen antwoord. Je ziet ze ook vaak kijken “wat wil jij?”. Uiteindelijk komen ze wel los, vooral als je wat doorvraagt. En daarmee zie je ook echt dat kinderen zulke mooie zielen zijn. Dat ze alleen maar plezier willen. Geen zorgen. Liefde hebben. En vooral: gezien worden.
  • ik heb geleerd geen troep te hebben in huis. Het huis waar we woonden was niet heel klein, maar we hadden heel weinig opbergruimte. Je denkt dus wel een paar keer na of je echt iets nodig hebt (het antwoord is vaak nee), en je komt er ook achter, vooral tijdens zo’n verhuizing, wat een mens echt nodig heeft (het antwoord is: weinig). Ik heb laatst de dozen geteld die op zolder liggen en dat zijn er maar zeven. Zeven “memorie dozen”, zoals wij ze noemen, voor een gezin van 5, ik vind dat echt niet veel.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store