nr1. vindt het altijd leuk om gekieteld te worden. Het moet elke dag, voordat hij op bed gaat, dan gaat hij alvast op het bed liggen van zijn broertje, nr2. die onderin het stapelbed ligt.

Mama, roept hij dan, je moet mij nog k.i.e, hij spelt het altijd, want zo leert hij dat op school, en ik roep ja, ik kom eraan, en dan wacht hij altijd, en bijna nooit ziet hij het aankomen.

Hij leest een boekje, een grote aanrader trouwens, nr1. leert er nog meer van de islam dan wij hem leren, en dan heel zachtjes loop ik naar hem toe, pak ik zijn benen en ga ik op hem liggen.

Ik doe zijn armen boven hem, hij roept, schreeuwt, lacht, mama, nee, en ik zeg dan altijd “nee? maar je wou toch wel gekieteld worden?”, en hij houdt het niet meer, lacht keihard, terwijl ik hem kietel, hem knijp in zijn dijbeentjes, die heerlijke beentjes van hem, en in zijn zij prik, en onder zijn oksels, en hij lacht, hij blijft maar lachen, keihard, zijn oogjes knijpen dicht, zijn mond in een brede glimlach, minus 2 voortanden die hij sinds een paar dagen mist.

En terwijl hij zo onder mij ligt, keihard te lachen, moet ik denken aan een foto van mij.

Een foto van toen ik nog klein was, misschien dezelfde leeftijd als nr1. nu. Ik heb net zo’n grote glimlach, volgens mij is de foto ook net gemaakt toen mijn moeder mij aan het kietelen was, ze blies altijd op mijn buik, en mijn vader was de fotograaf van ons gezin, dus hij zal de foto wel gemaakt hebben.

En op die foto lijk ik precies op nr1. of eigenlijk lijkt hij natuurlijk op mij. Iedereen die die foto ziet zegt het ook “wat lijkt nr1.hier op jou”.

En terwijl ik hem kietel kijk ik ook naar hem, en ik moet denken aan iets moois dat een moeder uit de cursus “vrouwen uit mijn leven”. eens zei over haar kinderen, ze zijn mijn vlees en bloed, echt letterlijk ook, want ze komen uit mij, en mijn cellen zitten in hun.

Zo had ik het nog nooit gezien.

Ik zie nr2. die sprekend op mijn zusje lijkt, en ja, natuurlijk, zij is het vlees en bloed van mijn moeder, en ik ben het vlees het bloed van mijn moeder, en ik zie nr3. onze jongste, die nog het meest op mijn man lijkt, maar toch,ook heel duidelijke trekjes van mij heeft.

Alle drie. Van mij. Mijn vlees en bloed.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store