Image for post
Image for post

Bijna elke ochtend van half 9 tot 9 uur kun je bij de school van de kinderen nog even aan een koffietafel zitten. Ik zit er niet elke dag, vaak wel, en het is een leuke manier om andere moeders te leren kennen maar ook om even rustig op te starten voor de rest van de dag. Het zijn vaak dezelfde moeders die er zitten en beetje bij beetje leer ik ze steeds beter kennen.

Soms worden er workshops georganiseerd. Ik woon in behoorlijke multiculti wijk en de school is dat ook. Sommige moeders spreken niet goed nederlands, de kinderen van die moeders beginnen vaak ook met een achterstand en soms zijn er voorleesochtenden, speciaal voor die kinderen, of korte cursussen nederlands. Anyway, waar ik heen wil, laatst was er een workshop over geld. Een vrouw, ook wonende in de wijk, zat zelf in de schulden en wil met haar bedrijf andere mensen financieel redzaam maken. Ik zat toevallig die ochtend aan de koffietafel en vond het wel leuk om mee te doen.

Uiteindelijk ging die workshop nauwelijks over geld, maar wel over dromen, over doelen, over verhalen die iedere moeder over zichzelf vertelde. Het was erg gezellig. We kregen de opdracht om een visionboard te maken.

De ene moeder vertelde dat ze gek was op reptielen en nog eens een slang wou hebben. Plaatjes van een slang dus vooral op haar visionboard. Een andere moeder wou graag een eigen nagelstudio beginnen, plaatjes van nagellak en make up op haar board dus.

Als enige van de groep had ik een beetje andere visionboard. Het gaat mij vooral om balans in mijn leven, oh die eeuwige balans, tussen het moederen en mezelf. De yoga-pose ging mij ook vooral om een gezond lichaam. En ja, dat is een zwangere buik, er werden meteen vele grapjes gemaakt dat ik waarschijnlijk al zwanger was, maar voor mij staat die buik eigenlijk vooral voor het vrouwelijk lichaam dat ik meer wil accepteren.

En die boekenenzo dan, vroeg een moeder. Ik zei dat ik ooit in de toekomst toch heel graag een boek zou willen schrijven. De vrouw die de workshop vroeg mij wat mij in de weg stond om dat boek nu te schrijven. Ik vertelde haar over mijn 3 kleine kinderen, dat mijn man een eigen goed maar vooral erg druk lopend bedrijf heeft. Toen zei de vrouw “dus eigenlijk ga jij nu niet voor je eigen dromen. Je zet jezelf dus aan de kant”.

Ik snapte wel waarom ze dat zei. Je gaat niet voor je eigen dromen. Je komt niet voor jezelf op. Je laat je man eerst gaan. Je kinderen. Een tijdje geleden was ik op een housewarming waar ik een oud-collega sprak. Het was niet in die woorden, maar ik weet dat ze hetzelfde bedoelde. Ik zou het nooit kunnen, zei ze, mijn eigen carriere on hold zetten.

Bij de workshop zei ik dat ik het niet zo zag. Dat ik vertrouwen heb in de toekomst waar er genoeg tijd zou zijn voor mij om dat boek wel te kunnen schrijven. “Als jij dat vertrouwen heb, dan zal dat wel goedkomen”, zei de vrouw van de workshop toen.
En hoewel ze het vast helemaal niet zo bedoeld, voelde ik diep in mij toch een beetje het gevoel van “ja ja. Smoesjes. Jij durft gewoon niet”.

Ik ga een beetje slecht op mensen die continue zeggen dat je altijd en vooral maar voor je eigen moet gaan. Je dromen. Je doelen. Nu. Ga ervoor! Pak ze aan! En ik ben het daar ook heust mee eens. Het is een mooi gegeven om de dingen te doen die jij leuk vindt, waar je blij van wordt, waar je hartje harder van gaat kloppen. En ook belangrijk: als je die dingen nu niet doet, waarom dan niet? Wat houdt je tegen?

Ik vind alleen ook dat het niet altijd om jou moet gaan. Dat je best dromen mag hebben, maar dat je ook weet: nu is nog niet de tijd. Om wat voor redenen dan ook. En daarin moet je ook eerlijk zijn tegen jezelf, want natuurlijk is er altijd wel een reden om iets niet te doen. En als dat angst is zou ik zeggen: doe daar iets mee, want waar ben je dan bang voor?

Maar misschien wil je eerst iets afmaken. Of misschien wil je eerst ergens voor sparen. Of misschien, in mijn geval, is het gewoon nog niet mijn tijd. Omdat ik ervoor heb gekozen om 3 kinderen te nemen bijvoorbeeld. Omdat ik ja, wel heel graag dat boek wil schrijven, maar als ik nu perse mijn tijd wil pakken dat dus ook betekent dat ik ergens anders geen tijd voor heb. Bijvoorbeeld tijd met mijn kinderen. Of met mijn man. En het uiteindelijk ook niet zoveel geeft. Want nu is nu, en straks is straks, en vertrouwen is het belangrijkste, dat je wel weet dat jouw moment komt.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store