Vandaag even niet

Het is donderdag, 20.25 uur als ik dit schrijf. Ik probeer yoga with Adriene te doen, maar ik heb al 4 keer op pauze moet drukken om boos naar boven te gaan en te roepen (nee: schreeuwen) GDVRDMME EN NU OPHOUDEN EN GAAN SLAPEN.

Ik heb geen zin meer in yoga.

Ik heb nergens meer zin in.

Ik durf wel eerlijk te zeggen dat ik met die hele corona shit prima om kon gaan, maar nu, nu echt, ben ik er klaar mee. Met het thuisonderwijs (hoewel iedereen maar roept dat ik echt juf moet worden, weet ik sinds deze week dat ik in ieder geval geen juf van mijn kinderen moet worden), met het weer, met zoveel mogelijk binnen blijven, met niet sporten, met alles.

Ik wil vooruitzichten. Ik wil dat Mark Rutte zegt: tot 9 februari, en 10 februari mogen weer weer los! Met knuffelen, en uiteten, en feestjes vieren!

Ik ben er klaar mee.

Vandaag was de langste dag ooit, met de kids, met het thuiszitten, met niets doen.

Ik ben er klaar mee.

Vandaag dus geen stukje.

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.