Mama, deze trui is ook te klein.

Doordeweeks, vroeg in de ochtend. Ik geef de kinderen kleren voor de dag. Ze kleden zichzelf aan. Of nouja poging tot. Regelmatig zie ik dat nr2 zijn trui omgekeerd binnenstebuiten aan heeft. Het kan.

Deze is te klein mama, kijk. Hij komt naar me toe. Zijn armen steekt hij naar voren. De mouwen komen tot ver boven zijn kleine polsjes.

Deze ook al, zucht ik. Ik ga naar de slaapkamer en pak een andere trui. Deze moet toch wel passen, denk ik. Ik heb de trui voor de zomervakantie gekocht, en hij heeft hem nauwelijks aan gehad.

Hij doet de trui aan, maar ik zie het al. Zijn blote buikje piept er van onderen uit. Jezus, hoe kan dit, roep ik uit.

Dan maar een trui van zijn broer, en die zit goed. Eindelijk.

Opeens groeien ze weer hard. Het zijn van die periodes. Vooral in de zomer, schijnt. Het is waar. Ik kocht vorige week al nieuwe piama’s, de broeken kwamen tot enkelhoogte. Mama, deze is te kort, riep nr 1. Geeft niets, zei ik, het is maar voor het slapen. Zo’n moeder ben ik ja.

Ik kijk naar ze. Die cliche, zo waar, iedereen zegt het. Ze groeien zo snel. Ze worden zo snel groot. Voor de zomer nog een maat 96, opeens een maat 116. Ik kijk foto’s terug van de zomervakantie, en ik kijk naar ze. Hij lijkt zo groot opeens he, zei mijn man. Het is waar. Geen baby, geen peuter, geen kleuter. Een kind. Twee kinderen, al naar school.

Het is pas achteraf dat het je opvalt. Waar blijft de tijd, waarom groeien ze zo hard, was het niet gisteren pas dat ze net konden lopen?

Mama, je moet nu echt nieuwe kleren kopen, zegt nr1. Ik wil niet. Ik wil dat ze voor eeuwig klein blijven.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store