Zondag. Ik zit in de trein, op weg naar Utrecht. Ik klap het dienblad uit om daar mijn Starbucks beker op te zetten.

Zucht. Diepe zucht. Ik ben er weer voor gevallen. Ga ik met de trein, dan kan ik mezelf toch niet inhouden om toch weer iets van de Starbucks te halen. Terwijl: ik had het mezelf nog zo beloofd. Want zo lekker is de koffie niet en zo’n groot bedrijf, kapitalisme enz.

En nu zit hier ik dan toch, weer met beker koffie. Ik mag dit niet meer doen, denk ik. Waarom nou toch weer die koffie bestellen, Des. Ik denk aan de appels die ik altijd haal bij de Lidl, met dat plastic folie-tje eromheen. Waarom moet ik die nou weer kopen, weer met dat plastic, Des, fout! Ik ging vorige week even ergens zitten met de jongens, en voordat ik het wist dronken ze weer met een rietje. VAN PLASTIC.

Ik zou minder afval moeten gebruiken, denk ik. Ik denk aan die zero waste movement. Waarom ga ik niet meer naar de markt? Waarom neem ik daar de tijd niet voor: naar de markt fietsen, met mijn eigen katoenen tasjes natuurlijk, en daar dan fruit en groente halen. Waarom maak ik trouwens niet zelf mijn schoonmaakproducten, ik bedoel, ik scroll toch elke avond een uurtje op Pinterest, genoeg tips te vinden. Net als hoe je zelf zeep maakt, en shampoo, en tandpasta, en waarom heb ik nog steeds een tandenborstel van PLASTIC en niet van bamboe, want dat is toch veel beter voor het milieu, Des?

Waarom gebruikte ik trouwens nog wattenschijfjes, en niet van die dingen die je gewoon weer kunt wassen en daarna hergebruiken? En waarom eet ik nog steeds vlees trouwens, dat is toch ook slecht voor het milieu, hoorde ik laatst iemand zeggen. Waarom ging ik nog vliegen, maarja, goed, ik kan toch niet met 3 kinderen met de trein naar Indonesie? Ok, we zouden wel met de auto naar Marokko kunnen, maar goed, dat is toch ook slecht? En trouwens, waarom moest ik uberhaubt nog op vakantie, waarom bleef ik niet gewoon in Nederland, want de zomers worden toch warmer, en nouja, dat is dan op zich niet goed voor het klimaat (trouwens, Des, waarom liep je niet mee met die klimaatmars? Nou???), maar ik gebruik dan in ieder geval geen vliegtuig.

En trouwens, moet ik eigenlijk niet werken, iets doen aan dat meer vrouwen aan de top, ik bedoel, is dit wel feministisch wat ik doe, thuis blijven en zorgen voor de kinderen?

Ik zucht.

Ik kijk om me heen.

Voor me zit een chinese vrouw die zwanger is. Maar wacht eens even, waarom denk ik dat elk mens met spleetogen een chinees is, is dit niet racistisch? En misschien is ze niet eens zwanger, Des, misschien heeft ze gewoon een buikje, NET ALS JIJZELF TROUWENS???

Een coupe voor ons zie ik japanners zitten, ik weet het zeker, want ze spreken japans en ik heb vaak genoeg spirited away gezien om de taal te herkennen. Ze zijn vast rijk, want ze hebben een goede baan, want ze zijn hier in Nederland niet als toerist, dat zie ik zo. Ik zou trouwens dus ook minder vooroordelen moeten hebben.

Ik zucht. Ik zou het allemaal moeten doen. Of juist niet moeten doen. Allemaal, om een Heel Goed Persoon te zijn.

Ik neem een slok van de Starbucks koffie en leun achterover.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store