Laatst las ik het boek Liefde, een onmoglijk verlangen, van Dirk de Wachter. Het is een mooi boek, een pamflet meer denk ik, en hoewel er voor mij geen eye openers in zaten, gelukkig maar zou je denken, vond ik het alsnog fijn om te lezen, vooral omdat Dirk het allemaal zo mooi weet te bewoorden.

Niet lang daarna las ik Jan Geurtz “Verslaafd aan de liefde”, dit boek las ik niet uit. Een paar bladzijden in het begin, en toen dacht ik al snel: ik weet dit allemaal al. Er stond, voor mij, niets nieuws in, ik denk dat ik dit boek zeker vijf jaar terug wel interessant had gevonden, nu niet meer.

Dat heb ik wel met meer zelfhulpboeken, de laatste tijd. Ik weet het allemaal wel. Het leven is niet altijd leuk. Het leven is soms ook verdrietig, pijnlijk, vol boosheid. Gewoon toelaten, want dat is ook leven. Vertrouwen dat het wel goedkomt. Hoop hebben dat er altijd liefde is. Vooral bij jezelf. Ja, juist bij jezelf. Als je weet dat jij goed genoeg bent, dan komt het allemaal vanzelf wel.

Ja, bla bla bla.

Ik weet het allemaal wel, en heust, ik “gedraag” me er ook naar. Ik gedij met de seizoenen, het is nu winter, en ik weet ook: rusteloze dagen, die mogen er zijn.

Maar ik ben er soms ook een beetje klaar mee.

Met het toelaten misschien, of nee, gewoon dat het allemaal maar zo in balans moet zijn, ja, stom klinkt dit misschien.

Ondankbaar ook, maar zo bedoel ik het niet.

Ik had het laatst met mijn vriendin over, in de auto, toen we naar de sauna gingen. De muren vliegen soms op me af, zei ze, en “ik mis de spontaniteit in het leven”.

Vorige week had ik dat ook, met dit slecht weer en gure wind en regen kun je nergens echt heen dus blijf je maar thuis. Elke dag weer. Met drie kinderen. De muren kwamen op me af. Ik verveelde me rot. Ik had niets te doen. En ik vond, nee vind, mijn leven gewoon nu even niet spannend genoeg. Ik vind mijn leven saai. Ik vind mezelf saai. En ja, ik weet: laat het maar toe Des, en het mag ook heust wel eens saai, en bovendien wat is er nou weer mis met saaiheid?

Nou nu: van alles. Voor nu tenminste.

Ik trek mijn deken maar weer over me heen (stomme griep).

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store