Rumi-The Guest House

This being human is a guest house.
Every morning a new arrival.

A joy, a depression, a meanness,
some momentary awareness comes
as an unexpected visitor.

Welcome and entertain them all!
Even if they are a crowd of sorrows,
who violently sweep your house
empty of its furniture,
still, treat each guest honorably.
He may be clearing you out
for some new delight.

The dark thought, the shame, the malice.
meet them at the door laughing and invite them in.

Be grateful for whatever comes.
because each has been sent
as a guide from beyond.

LOML heeft een paar boeken van Rumi. Dit gedicht heeft hij mij al drie keer toegestuurd, over een lange periode. Hij weet het zelf niet eens meer. Ik weet het nog wel. Als ik weer eens moe ben, als ik weer eens last heb van teveel slechte afleidingen, als ik me wat somber voel. Ik wil dit niet, roep ik naar LOML. Ik wil me gewoon altijd goed voelen! Die eerste dag dat ik me even niet zo lekker in mijn vel voel, ga ik in gevecht. Met mezelf vooral, natuurlijk. Dit hoort erbij, zegt LOML dan. Dit is het leven. Deze gevoelens mogen er ook zijn. En dan stuurt hij mij dit gedicht. De laatste keer dat hij mij het gedicht stuurde moest ik huilen. Van verdriet. Van mooi verdriet. Ik sla dit gedicht hier maar even op.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store