Wie kinderen heeft krijgt dus ook te maken met playdates. Wist ik ook niet.

Het begon bij nr1 al op de creche, tenminste, toen hij 3jr was had hij al wat vriendjes en toen vroeg hij weleens “mag die of die bij mij spelen?”. Ik zei toen altijd nee, vond het nog net wat te jong, en ik wist ook niet echt hoe ik die ouders het dan moest vragen.

Dat is al wat anders op school. Al in zijn eerste jaar speelden regelmatig vriendjes van hem bij ons thuis. De ouders zie je toch wel bij het ophalen (of brengen), je kan ze makkelijker aanspreken want je ziet ze toch regelmatig, en de namen van de kindjes hoor je ook vaker.

Je wisselt nrs uit met ouders (vaak de moeder trouwens. Altijd de moeder trouwens), je geeft je adres door, de tijd (nr1 gaat naar school tot 1400 uur, en dan vind ik 1630 wel een goede tijd), en dat was het. Ik vind het altijd reuze gezellig, zo’n huis vol kinderen. Want ik kwam er al snel achter: dit is alleen maar makkelijk voor mij (such a supermom am i). Nr1 (en nr2 speelt ook regelmatig mee) hoef ik niet te vermaken, ik stuur ze naar het atelier waar al het speelgoed zitten, geef ze tussendoor een broodje, een beker drinken, en dat was het. Geweldig. Bij mooi weer stuur ik ze naar buiten op het dek, nog beter: je hebt dan niet eens in huis. Hoppa.

Ook in de vakanties spelen af en toe vriendjes bij ons, of nr1 bij hen. Ik merk wel dat het een bepaalde periode is, het komt en het gaat. In de zomer heb je meer playdates merk ik. Sommige vriendjes komen heel vaak, en met de moeders ervan praat je ook wat meer. Vind ik dus leuk: contact met meer mensen (ik ben erachter gekomen dat ik toch een klein kringetje bekenden om me heen heb, terwijl ik hier toch al zeker 8 jaar woon).

Gisteren appte ik de moeder van R., het beste vriendje van nr1. Ze zitten bij elkaar in de klas en hij is Indonesisch en dat vind ik op 1 of andere manier extra leuk. Zijn ouders komen dus uit Indonesie en moeten op een gegeven moment toch terug, en dat vind ik nu al jammer. Ja, heust ook voor nr1 omdat zijn beste vriendje dan weggaat, maar ook omdat het super lieve mensen zijn. Regelmatig praat ik met zijn moeder, via de app, of op school. Ze komen op verjaardagen en zijn zelfs bij mijn ouders (met nog meer indonesische expats) thuisgeweest. En vanuit daar hebben mijn ouders nu zelfs een vakantieadresje in yogjakarta, altijd handig.

R. kwam dus spelen, en was hier de hele dag. Ze speelden boven, ze speelden een spelletje, aten een broodje tussendoor, een zakje chips, toen weer boven spelen, en een film gekeken. Aan het eind van de dag bracht ik hem thuis.

Super leuk vond hij het, zo zei zijn moeder later, hij wou wel nog later thuis. Nr1 en nr2 hebben ook genoten. Het was een super leuke dag, zei nr1.

Fijn.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store