Ik weet niet meer welke klas het was, de derde of de vierde, maar er was iets als een keuzeweek. Je kon kiezen waar je heen wou: Rome, Barcelona of Parijs. En Parijs kon je kiezen voor 3 dagen, waaronder Disneyland, of 4 dagen, met dus een extra dag Parijs. Mijn vriendinnen en ik kozen voor 4 dagen.

Het was natuurlijk erg leuk. Ik denk dat ik een jaartje of 15 of 16 jaar was. Ik had verkering met mijn buurjongen (die toevallig nu de man is van mijn nicht) en hij zat op een andere middelbare school. Hij was al naar Parijs geweest voor keuzeweek en was hartstikke schor thuisgekomen. Een en al fun dus.

We zaten in een hotel ergens in een buitenwijk van Parijs. We gingen naar die ene grote toren natuurlijk. Ik herinner me ritjes in de metro, waar uiteraard een klasgenootje haar portemonnee werd gestolen. We gingen naar de sacre coeur. We gingen ook vast naar andere toeristische dingetjes, maar die herinner ik me weer niet. Ik herinner me dan wel een dag dat we ergens gingen shoppen en wandelen en ergens hangen, wat we natuurlijk geweldig vonden, stelletje pubermeiden bij elkaar met al die knappe franse jongens om ons heen. Ik weet nog dat ik me voor het eerst bewust was van het feit dat ik een vrouw was, nouja, een meisje nog toen natuurlijk, maar het feit dat ik werd aangesproken door jongens, dat hele fenomeen kende ik nog niet. En natuurlijk liepen we de hele dag in Disneyland, waar we vele foto’s maakten met een Micky Mouse hoed.

Het was leuk natuurlijk. De nachtjes in het hotel waar we alles deden behalve slapen. Iemand had natuurlijk een fles drank mee, geen idee wat het was, maar goed we waren dronken, en we gaven over, want ook dat hoort erbij. Eenmaal thuisgekomen was ik bekaf, ik ben meteen op bed gegaan en heb een halve dag geslapen.

Daar zat ik aan te denken, laatst. Hoe jong en onbezonnen je nog bent op de leeftijd. Dat je dat gewoon doet, die gebroken nachten, VRIJWILLIG, ik kan het me nu niets bij voorstellen. En dat ik het aankon, ook zoiets. Dat er nog niets was al rekeningen betalen, of werken, of de toekomst, een huwelijk, kinderen, “zorgen” die je nu hebt, maar toen nog niet.

Dacht ik daar echt nooit aan? Nee, echt niet. Ik maakte me zorgen om hoe ik eruit zag, heel erg. Ik had met mijn vriendinnen over seks, want volgens mij “deed” ik het net. We roddelden. We vonden sommige meisjes heel erg stom, en sommige wel erg knap. Ik had een bijbaantje bij de Mcdonalds en met mijn geld kocht ik bijna elke week wel iets. Kleding natuurlijk. Strakke kleding, want het kon allemaal nog makkelijk aan. Dacht ik aan de toekomst? Mwahh, niet echt. Ja, ik zag mezelf wel verder studeren en natuurlijk een vet goed betaalde baan en natuurlijk zag ik mezelf ooit trouwen en heel graag kinderen, maar was het met mijn toenmalige verkering? Ik dacht er niet echt aan.

Als ik de kinderen naar school breng zie ik soms ook een hele stoet kinderen naar de middelbare school fietsen. Ze fietsen met zijn drieen naast elkaar. Niemand maakt ze wat. Jas open. Strakke paardestaart. Frisse koppies, hier en daar make up. Zo jong nog. Zo onschuldig. Zo druk makend om dingen wat er dan toedoet.

Soms wil ik nog wel terug. Eventjes.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store