Over social media dan maar weer

In 2019 was ik niet veel actief op instagram. Mijn zusje veranderde mijn wachtwoord (ultieme tip!) waardoor ik er ook niet meer bij kon.

Ergens begin 2020 ging ik weer online, en toen kwam corona, en ik merkte dat ik het in die tijd wel fijn vond om wat meer actief te zijn op de gram.

De mooiste initiatieven kwamen langs, ik wisselde tips uit met mede moeders over het thuisonderwijs, ja ik vond het wel gezellig eigenlijk.

Het was vooral gezellig omdat iedereen in hetzelfde schuitje zat. Geen mooie reizen, geen perfecte levens, iedereen zat binnen en ging nergens heen, dus er was totaal geen fomo.

Maar toen kwam de zomer en al snel spendeerde ik weer meer tijd op Instagram dan me lief was.

Ik haalde het van mijn telefoon en besloot het 1x in de week weer te activeren, waar ik wat foto’s online zette, en het vervolgens weer eraf haalde. Ik kreeg leuke reacties van volgers, “leuk dat je toch niet helemaal weg bent” of “leuk om een kijkje te zien in je leven” en ik merkte toch ook dat ik meer bezoekers hier op Medium had als ik het stukje deelde op insta.

Maar toch, je zult het niet geloven, ben ik ook een mens, en trapte ik er gisteravond weer in.

Er was niets op tv, we waren moe, of mijn man was vooral moe, dus we gingen vroeg op bed, en vond het ook zo ongezellig alleen in de woonkamer, dus ging ik maar mee naar boven maar ik zat nog midden in een whatsapp gesprek en nam daarom mijn telefoon mee naar de slaapkamer, iets wat ik nooit meer doe afgelopen weken en daar eigenlijk heel goed op ging.

Al snel lag LOML te snurken, was ik nog steeds niet moe, mijn telefoon lag op mijn nachtkastje en voordat ik het wist had had ik instagram weer gedownload en zo lag ik in het donker als een zombie te scrollen door al die perfecte levens, die mooie wereldjes, al die accounts met duizenden volgers (ik stelde me voor al die mensen te zien), al die social influencers met hun nakd samenwerkingen of collageen capsules, de filters, de perfectie.

Terwijl ik lag te scrollen ging er nog door mijn hoofd heen “Des, doe het niet, stop nu,leg je telefoon weg, ga slapen, je gaat hier spijt van krijgen”, en toch bleef ik doorgaan.

Ik zag al die ondernemers (waarom is iedereen nu opeens ondernemer??) die zogenaamd advies geven hoe je miljoenen omzet kunt krijgen met je bedrijf (oh nee, onderneming), al die coaches die de mooiste selfie online zette met de meest zogenaamde spirituele caption eronder, ik zag die moeders met zelfs de meest niet-perfecte foto perfect online gezet, alsof ze die beker melk zelf hadden omgegooid voor de foto om maar te laten zien “kijk, ik ben ook niet perfect als moeder hoor, hier ook een heel rommelig huishouden!”.

Oh wat werd ik cynisch.

Natuurlijk werd ik midden in de nacht wakker, met mijn hoofd nog steeds in die wereld van perfectie, van filters, van mooie kleuren, en ik kon alleen maar denken: verdorie Des, had je telefoon nou maar weggelegd.

Ik denk aan Suus die social mediavrij leeft en die daar heel goed op gaat, mijn zusje heeft geen insta, mijn bestie niet, en mijn man heeft nooit social media gehad, soms ziet hij mij scrollen, en zegt hij “zit je nu weer af te leiden met al die onbelangrijke mensen”, en oh wat voel ik me dan betrapt.

Om maar niet praten over mijn no buy 2021 challenge, wat ook verdomd moeilijk is want op instagram zie ik allemaal mooie dingen voorbij komen, al die mooie jurken, giletjes, zelf gemaakt van recycled stoffen, de liefste ondernemers (ja, haha), en dat is toch ook goed voor het milieu en de wereld en het klimaat als ik daar gewoon wat koop?

Ik hoor je denken, Des, haal instagram weer offline, laat je wachtwoord weer veranderen.

Iets is dat ik niet wil. Bang om iets te missen, ofzo.

En ook een stukje falen, dat ik dan mijn wachtwoord weer moet laten veranderen, want in mijn eentje kan ik het kennelijk niet aan, ik een 37 jarige vrouw met 3 kinderen die prima alles op orde heeft, maar, inderdaad hoe LOML het zegt, al die onbelangrijke mensen, stel nou dat ze iets doen, iets leuks waar ik aan mee moet doen en ik dat ga missen?

En bovendien, het is toch soms ook wel gezellig, dan krijg ik juist een portie inspiratie als ik langs leuke accounts ga, waar ik wel een goed gevoel van krijg, waar ik om moet lachen, waar ik me blij van ga voelen, waar ik een creatieve bubbel van krijg.

Wat moet ik nou doen mensen, WAT MOET IK NOU?

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store