Op een gegeven moment zat ik in de auto de radio te luisteren. Er was een item over slapen. Met een expert. Ze zei dat er heel veel tips zijn, maar op een gegeven moment maakt het niet uit wat je doet, je moet gewoon goed kunnen slapen.

Ik slaap zo goed, de laatste tijd, ik moet hier een stukje over schrijven, met mijn tips, dacht ik toen.

Karma. Je moet dat nooit hardop zeggen.

Want ik slaap weer ontzettend slecht de laatste tijd.

Nou ben ik al ruim 7 jaar moeder en kun je dus gerust zeggen dat ik sowieso al 7 jaar niet goed slaap.

Soms slaap ik goed, en goed slapen betekent in mijn geval geen onderbroken nacht en een uitgerust gevoel als ik wakker wordt. En dat wakker worden doe ik het liefst uit mezelf, in plaats van een wekker of ruziemakende kinderen een paar kamers verderop.

Dat is goed slapen.

Slecht slapen betekent bij mij: ontwaken uit een zeer diepe slaap, de eerste paar minuten in de ochtend rondlopen als een zombie, een nacht met onderbrekingen, door kinderen of gewoon door mezelf.

Het is nu zo: rond 20.00 uur in de avond vallen mijn ogen bijna dicht. Ik ga dan niet slapen, omdat ik bang ben/ zeker weet dat ik dan midden in de nacht klaarwakker ben. Ik blijf in de woonkamer tot een uurtje of 2200, en dan gaan we naar bed.

En dan, ben ik klaarwakker. Mijn man is moe, hij gaat slapen, ik kijk nog iets op de laptop.

Rond 2300 uur val ik bijna in slaap, laptop dicht, lichtje uit, en dan slapen.

En elke nacht word ik meerdere keren wakker. Niet klaarwakker, maar wel wakker. Ik draai me om. Ik probeer rustig te blijven. Dat helpt, meestal val ik wel weer in slaap, maar nooit diep, altijd licht.

Soms val ik vlak voor de wekker (7 uur) in een diepe slaap. En dan word ik gewekt door die wekker of de kinderen en ben ik niet te genieten.

Ik weet het, al die tips. Geen beeldschermen een paar uur voordat je naar bed gaat. Geen koffie/cola, zware voeding. Wel uit bed gaan als je wakker bent. Niet uit bed gaan als je wakker ben. Naar bed gaan als je ogen nog niet dichtvallen. Naar bed gaan als je ogen wel bijna dichtvallen. Naar je lichaam luisteren. Mediteren. Schrijf taakjes alvast in de avond op zodat je daar niet over gaat piekeren. Acht uur per nacht slapen. Geen middagdutje. Wel een powernap.

Inmiddels weet ik dat het komt en gaat. Soms slaap ik goed, vaak slaap ik minder goed. Mijn geheugen is sowieso een zeef sinds ik moeder ben. Overdag functioneer ik prima, al merk ik wel aan vooral mijn humeur of ik een goede of slechte nacht heb.

Kortom, dit wordt dus toch geen stukje over mijn tips hoe beter te slapen. Eerder iets over hoop, later, als de kids uit huis zijn, op kamers. en ik eindelijk zoveel kan slapen als ik wil.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store