over plastische chirurgie en N Beauty

(Ik heb besloten om, voorlopig, niets meer op instagram te delen wat betreft politiek, racisme of wat dan ook. Ik merk dat ik daar zelf altijd zo negatief&down van word. Ik zoek nog naar balans wat betreft social media, en ik merk wel dat ik altijd positieve berichten krijg als ik wat “educatiefs” deel, dus heb ik besloten dat ik gewoon hier op Medium er stukjes over ga schrijven).

De laatste tijd lees ik, vooral op instagram, veel over plastische chirurgie.

Een fillertje hier, botox daar, een booblift, een mommy tummy fix, ik zie heel veel volle lippen, ik weet niet wie denkt dat het er natuurlijk uitziet, maar lieve mensen: we kunnen het ziehieen!, en weet ik veel wat voor begrippen&mogelijkheden je nog meer hebt.

Ik ben maar een simpele ziel uit het mooie Groningen, en heb sowieso het idee dat het in de randstad meer leeft dan hier.

Wat mij verontrust is het gemak hoe zoiets wordt gedaan, maar ook vooral hoe makkelijk erover gepraat wordt.

Of nee, dat zeg ik verkeerd.

Hoe het iets doen aan je lichaam uit estetisch oogpunt als “iets normaal” wordt gezet.

Want ik heb een vermoeide blik, dus fijn toch dat er iets ingespoten kan worden. Ik was al niet tevreden met mijn dunne bovenlip, dus nouja, makkelijk toch dat er wat in wordt gespoten, en hoppa Angelina Jolie, here I am.

En dan er over posten op social media, onder de noemer, mensen, er mag hier veel meer over gesproken worden, het is heel normaal om iets aan je lichaam te doen, en ik schaam me er niet ook niet voor hoor!

Nee, dat schamen, dat hoeft ook niet. En ik ben groot voorstander over het bespreken van alle mogelijke onderwerpen.

Maar het is toch eigenlijk niet helemaal niet normaal? Dat iedereen het maar doet, betekent toch niet dat we het maar te pas en te onpas moeten doen?

Waarom, en ik vraag me dit wederom af, kunnen wij nou eens voor altijd niet gewoon ons lichaam, het leven, accepteren zoals die is? Zoals we ermee geboren zijn?

Dat we ouder worden en dus rimpels krijgen, dat is toch een natuurlijk proces? Dat we in de ochtend wat langer in de kreukels liggen, ja, dat hoort er toch bij? Dat we worden geboren met een dunnere bovenlip, nou fucking en? Dat je wel kiest om kinderen te krijgen, ze te dragen, te baren maar vervolgens niet accepteert dat je lichaam daardoor verandert, ik snap het gewoon niet?

Ik wil het denk ik ook niet snappen. Ik wil ook niet dat het iets “normaal” is.

Ik heb liever een post op social media over het accepteren van ons lichaam, dan een post over het bespreken hoe normaal een spuitje in je gezicht wordt gezet, en weg vermoeide blik!

En toch, ondanks dit alles, komt ook weer zoals altijd mij dilemma. Want wie ben ik om te zeggen dat je het niet mag doen, dat je “gewoon” je lichaam moet accepteren zoals je bent, en wat nou als je oprecht gelukkiger bent zonder die flaporen?

(een open einde, want ik weet het ook allemaal niet).

Dus wil ik het ook maar even over N.beauty hebben.

N. beauty is de nieuwe make up line van Nikkie Plessen, je weet wel van rtl boulevard en van de kleding, en nu dus ook van de make up. En oja, Nikkie, die in de quote 500 staat en dus heel veel geld heeft en behoorlijk privilege geniet, heeft ook noodsteun ontvangen, laten we dat ook niet vergeten.

Maar nu heeft Nikkie dus een make up lijn uitgegeven, waar ze pretendeert dat het inclusief is, dus voor alle huidtinten.

En toen zette ze deze foto online. Jawel, heel inclusief, voor zogenaamd alle huidtinten op de wereld (??), bracht ze maar liefst (!) 7 kleuren foundation uit, waarvan, jawel!, 2 voor de iets donkere mensen onder ons.

Waarom het zo fout is? Een paar redenen.

Neem een voorbeeld aan Rihanna’s Fenty Beauty die foundation in maar liefst 50 tinten heeft. Want Rihanna begrijpt, mijn aziatische tint is anders dan iemand uit Marokko, of iemand uit Nigeria.
Rihanna begrijpt dat dat pas echt inclusief is.

Dat een witte vrouw als Nikkie vervolgens zegt dat ze inclusief is, maar dat ze dan maar 7 kleuren foundation uit geeft, in het jaar 2021, dat is natuurlijk een lachertje.

Daar werd ze vervolgens behoorlijk mee geconfronteerd op instagram, met vele kritiek onder de desbetreffende foto.

Wat zou je doen als Ondernemer, jurylid van Dragons Den en iemand uit het Quote lijstje?

Je zou denken, hmm, even nadenken, even sparren met je team, even diep in ademen, uitademen, en gewoon, heel simpel, je excuses aanbieden en aan de slag gaan.

Nee, in plaats daarvan wordt elke kleine punt van kritiek verwijderd, en wordt er niets over gezegd, helemaal niet op gereageerd.

N Beauty is dus helemaal niet inclusief, nee N Beauty is alleen voor de witte mens, zoals zoveel andere make up merken.

Witte privilege, heet dit.

Ontkennen, rug omdraaien, weglopen, en verder leven in je witte quote 500 bubbel.

Wat misschien zou helpen is als Nikkie dit stukje zou lezen, of dit stukje over geschiedenis, en dan gewoon een beetje begrip, empathie.

Maar goed, Nikkie is vast druk druk druk met van alles en nog wat.

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.