Over mijn mombrain

het was een paar dagen voor kerst, het leek me verstandig om de nieuwe oven even uit te proberen, dus zocht ik de gebruiksaanwijzing.

Die had ik, zo wist ik wel zeker, nouja, bijna zeker dan, in de doos gedaan met de gebruiksaanwijzingen.

Die doos zat ergens in de pantry, ik wist niet preciesd waar, er lagen verschillende dozen, want de Ikea is immers dicht en ik moest nog nieuwe doorzichtige dozen vinden, en nouja, lang verhaal kort…

alle dozen uit de pantry eruit gehaald, nergens die gebruiksaanwijzing kunnen vinden.

Ik moest ergens heen, natuurlijk besloot ik 5 minuten voor vertrek naar die gebruiksaanwijzing te zoeken, en nu kon ik het niet vinden, en ik kon wel janken.

Sterker nog: ik stond te janken.

Huilend belde ik LOML op. Al een paar dagen zaten we te kibbelen over mijn warrige brain, hij zei dat ik een systeem moest bedenken, en ik werd daar weer kwaad over, want ik ben helemaal niet warrig of vergeetachtig, ik had het alleen maar DRUK, als THUISMOEDER, met DRIE KIDS, en hij kon mij beter daarmee helpen in plaats van commentaar te geven op mijn zogenaamde warrigheid.

Dat ik de gebruiksaanwijzing niet kon vinden, die ik zelf had opgeruimd, en ik had geen idee waar, bewees dat hij gelijk had, wat ik moest toegeven, en ook, dat ik inderdaad totaal geen systeem heb wat betreft de administratie, of welk onderdeel in mijn leven dan ook, en ik continue het gevoel had achter de feiten aan te lopen.

Hij reageerde lief natuurlijk, die man van mij, vol begrip en zei zelfs heel rustig: kijk eens in het laatje onder de oven, en jawel daar lag het.

De gebruiksaanwijzing van de oven, die had ik daar zelf gedaan, en zelfs nog gedacht “ik moet dit straks goed opruimen”.

Die ene zin gaat heel vaak door mijn hoofd. “Ik doe het nu zo, maar straks, als ik meer tijd heb, dan doe ik het beter”.

Dan ruim ik het echt op.
Dan leg ik het op de echte plek waar het echt hoort.
Dan zoek ik het echt uit.
Dan ga ik het echt even opzoeken.

of ook:

Dan zeg ik het nog tegen persoon A.
Niet vergeten dit nog te appen.
Niet vergeten terug te mailen.

De waarheid is, dat weten jullie natuurlijk ook wel, dat ik het nooit doe. Dat ik het vergeet. Dat mijn brain, na de zwangerschappen, niet meer is zoals het was. Want toen ik nog geen kinderen had, toen ik nog student had, toen had ik alles prima op orde. Taken voerde ik meteen uit. Ik raakte nooit iets kwijt.

Nu, na drie zwangerschappen, die hormonen, het eeuwige slaaptekort, heb ik continue het gevoel achter de feiten aan te lopen.

“Straks…”

Er komt geen straks, ben ik dus achtergekomen.

Nu, met het nieuwe huis, het nieuwe grotere huis, met meer ruimte, en meer plek om dingen op te bergen, maar ook, ja luxe probleem, dingen kwijt te raken, moet ik wel. Een systeem hebben. het allemaal in orde hebben. het huis. de administratie. de spullen. dingen onthouden, of bedenken hoe ik het dan ga onthouden. een planning. mijn leven op orde hebben. ooit.

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store