over groot worden

Gisteravond zagen LOML en ik de eerste aflevering van Mrs. Fletcher. Een moeder, gescheiden, haar enige zoon gaat uit huis, op kamers, studeren. Zij brengt hem naar de universiteit, helpt mee met inpakken, met weer uitpakken, alles een plekje geven en komt vervolgens thuis, in een leeg huis. Een lege kamer. Geen zoon.

Oh sayang, zei ik tegen mijn man, gelukkig wonen we in Groningen. Met de universiteit om de hoek. Met een hogeschool. Gelukkig heeft nr2. al plechtig beloofd om thuis te blijven wonen “zelfs als ik een vrouw heb mama”.

Mijn man moest lachen. Zoek jij maar alvast een hobby, zei hij, want het moment dat de kinderen uit huis zijn gaat heel snel komen.

Nee, zei ik, neeheee, ze blijven voor altijd en eeuwig bij mij, thuis, onder mijn vleugels.

Vanochtend bracht LOML mij naar de fietswinkel, ik had mijn fiets gebracht voor een check en die kon ik weer ophalen. Bij het kruispunt stonden we stil.

Ik keek naast me. Het regende. Voor het stoplicht stond een groepje jongens, 13, 14 jaar. Regenjassen aan. Een dikke grote bolle rugtas op de bagagedrager.

Ik tikte mijn man aan. Kijk, zei ik, daar gaan ze. Hij moest lachen. Nr1. doet vast een regenjas aan, zegt mijn man, want die kan er nu al helemaal niet tegen als zijn kleren nat zijn. En nr2, zei ik, die wilt natuurlijk geen regenjas aan, want dat gaat hij niet stoer vinden.

Nr1. heeft zijn 2 voortanden uit. Elke keer als hij ‘s nachts weer klaagt over groeipijn, weet ik dat ik weer nieuwe broeken kan kopen. En inderdaad, van de week komt hij opeens zijn schoenen niet meer in. Ze zijn te klein mama, zegt hij. Groei dan niet zo hard, zeg ik hem.

Nr2. zijn handjes zijn opeens zo groot. Geen babyhandjes meer. Ik bekijk zijn handjes als hij aan het eten is, vol onder de inkt “mama, ik heb vandaag met een kroontjespen geschreven”.

Ze groeien zo snel. Zo ontzettend hard. Over een jaar wordt nr3. 4 jaar, en dan gaat hij naar school. Dan heb ik dus 3 kinderen op school zitten en een leeg huis overdag.

Ik wil dat niet.
Ik kan niet wachten.

Maar ik wil het ergens ook niet. Nee. Echt niet.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store