Over de maanstand (ook over de liefde!)(beetje dan)

Ik heb volgens mij al een keer eerder iets over mijn cyclus geschreven en ik vind het kennelijk hoognodig om daar weer over te schrijven, want zo werkt dat nou eenmaal op mijn medium.

Want vorige maand, voor het hele corona gedoe, besloot ik het bij te houden. Simpel, in mijn agenda, een paar steekwoorden. Klote dag. Leuke dag. Creatief. Zin in sex. Zin in eten. Liefdevol. Boos. Verdrietig.

Het klopte allemaal wel met mijn hele cyclus. Als ik ongesteld voel ik me behoorlijk emotioneel, dat duurt een paar dagen, daarna ebt het weg.

Na mijn menstruatie (ongeveer een week) voel ik het weer opbouwen, na ongeveer 10 dagen nadat mijn menstruatie is begonnen, een piek, waar ik in mijn eisprong zit. Ik voel me sexy, vrouwenlijk, goed, ook emotioneel maar op een fijne manier, ik voel verdriet, maar ook veel liefde, ik heb super zin in sex en aanrakingen, knuffels, zoenen. Ik voel me al met al dat stukje van de maand op z’n best, in ieder geval als het in balans is. Want soms kan ik dat stukje ook teveel voelen, ook dat heb ik een periode gehad, vooral als ik heb net kambo heb gedaan, maar de laatste maanden is het vrij stabiel.

Daarna, de aanloop tot ik weer ongesteld moet worden voel ik me denk ik wel ok. Normaal. In hoeverre iets normaal is natuurlijk, want mijn zusje verwoordde het een keer goed “ik heb het gevoel dat ik de hele maand een paar dagen normaal voel, en de rest van alles wat”.

Nou same girl, same.

Aan de andere kant moet ik zeggen, ik heb me jarenlang niet 1 gevoeld met mijn lichaam. Nu weet ik dat dat ook niet fijn is, niet gezond in ieder geval. En nu is het zoals het is, en dat geeft ook niets, mits ik er een beetje normaal mee om kan gaan.

Ik wil wat meer leven naar mijn cyclus. Daar meer rekening mee houden. Dat kan z’n voordelen hebben. Dat ik weet dat ik in een periode van creativiteit tijd vrij kan maken voor het schrijven bijvoorbeeld. Of ukelele spelen. Of als ik ongesteld ben gewoon gaan sporten, want al die boosheid kan er dan lekker uit. Of misschien is het dan ook goed om mensen die het nodig hebben even goed de waarheid te zeggen.

Nou goed, al met al, lang verhaal kort, ik reserveerde een boek bij de bieb, maar toen kwam de corona, en nu is de bieb dicht. En overal lees ik goede bedoelingen met steun je boekhandelaar, maar ik wil juist gewoon minder geld uitgeven. En dus niet een boek kopen, een keer lezen, en vervolgens weer weg doen.

Toch voel ik het deze dagen ook wel aankomen. Mijn lichaam, mijn humeur, mijn emoties. Dus heb ik een paar dagen geleden alvast een gesprek aangekaart bij LOML: laten we dat hele gedoe maar voor zijn, ik vind je woest aantrekkelijk, kom we plannen een gezellig avondje in*.

Wel jammer dat op moment supreme nr3 opeens wakker werd, en nr2 daar weer waker van werd, ons ging roepen, wij reageerden logischerwijs niet, en hij dan maar ons ging opzoeken. In de slaapkamer.

De rest kunnen jullie wel raden. Ik heb dat boek nodig geloof ik.

*3 kinderen he. Dan kun je niets anders dan het gewoon te moeten plannen.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store