Mijn man, mijn grote liefde, ik heb hem hoog zitten, bless his heart, maar soms kan ik hem ook gewoon gdvrdmm een schop geven.

Bij ons gaat het, zoals denk (hoop) ik bij veel stellen, mis bij het opruimen.

Ik ben een fulltime thuismama, en probeer elke dag weer het huis een beetje op orde te krijgen. Nouja, te houden vooral. Want het huis is al op orde, al vind ik zelf. Bij mij geen overdreven troep. Heust, er mag geleefd worden, maar aan het eind van de dag ruim ik ook alles weer op. De keuken wil ik voor het slapen gaan schoongemaakt hebben, en zoveel is dat niet. Kwestie van..nou ja..opruimen dus. De kinderen ruimen hun eigen speelgoed op (gewoon in de grote kist doen). Aan het eind van de dag haal ik de stofzuiger door in ieder geval de woonkamer en keuken. De keuken hou ik altijd netjes, we hebben niet een heel groot aanrechtblad, en een vaatwasser dus hoe moeilijk kan het zijn? Heb je gegeten, dan doe je het servies in de vaatwasser. Klaar.

Boodschappen ruim ik meteen op. Was wat gevouwen moet worden doe ik zoveel mogelijk overdag, en anders als de kinderen op bed zijn. De volgende dag doe ik het terug waar het hoort, namelijk in de klerenkast. Ik probeer wekelijks te dweilen, lukt niet altijd. Nouja, jammer. Vind ik ook niet heel erg. Kortom: het huis is schoon, ik ben een schoon persoon, ik heb er een systeem in, ik vind het prima. Ik heb wel wat moeite met de grote dingen, geef ik meteen toe.

De koelkast schoonmaken bijvoorbeeld. Of al die knutseltjes die de kids elke dag meenemen naar huis. Weggooien kan ik niet, maar een systeem voor het bewaren heb ik ook niet. De administratie, ook zoiets. We krijgen gelukkig niet veel post, maar wat er komt, geen idee of ik het moet bewaren, en zoja, waar dan. Ergens boven hebben we een schoenendoos waar we ooit voor hadden besloten “hier doen we alle bonnetjes in”, inmiddels zitten er ook kerstkaarten in, geboortekaartjes, en nouja, de administratie dus.

De klerenkast van de jongens, ook zoiets. Netjes, ja, en ik weet welke broek bij welk kind hoort, maar hier en daar zitten er ook te kleine kleren bij (ze groeien ook zo snel!), en wat doe je daar dan meee? In een vuilniszak in de kast onder de trap doen. En over die plek gesproken: daar zit al helemaal geen systeem in. Een fietszitje, de maxi cosi, planken van de vloer, een zwembad (een opblaasbare natuurlijk) en weet ik veel wat nog meer. Ooit ga ik het uitzoeken. Ooit. Echt.

Komen we dus over de frustratie die ik heb met / over mijn man. Hij ruimt niet veel op thuis, vind ik ook niet erg, doe ik graag. Maar eens in de zoveel tijd heeft hij wel een opruimbui. Juist op de momenten dat de kinderen niet thuis zijn, en wij dus eindelijk eens met zijn 2 zijn. En dan besluit hij dus: we gaan opruimen. Of nouja, hij zegt: ik ga opruimen. Ik ga dingen uitzoeken. Maar inmiddels weet ik ook: met ik bedoelt hij vooral wij, en met wij, bedoelt hij vooral: eens kijken of jij het wel een beetje hier schoonhoudt Des.

Nee, zegt hij niet met die woorden. Maar hij bedoelt het wel zo. Ik weet het zeker. Ik voel het. Dat hij dan de koelkast opruimt en zegt “dit is niet meer goed Des”. Goed ruim het dan op, denk ik dan, waarom zeg je het tegen mij? En zo gaat het dus met elke ruimte in huis. Dit speelgoed, dat is kapot Des, waarom is dit hier nog? (weet ik niet, gooi het dan weg!). Deze boeken Des, die lezen we toch niet meer, het moet eigenlijk weg (DOE HET DAN WEG!). We lijken wel van die tokkies Des, met al die steppen en schelters voor ons huis (WAAR MOET HET ANDERS?? KOM MET EEN OPLOSSING!!).

Inmiddels weet ik ook, zodra hij zegt: ik ga dingen opruimen dit weekend, dat ik gewoon weg moet. Want ik voel dat het aan mij ligt, ook al roept hij keihard dat het niet zo is (ik mag het toch wel gewoon zeggen Des??!).

Gelukkig is Marie Kondo dus nu op Netflix. Ik heb alleen nog maar de eerst aflevering gezien (wat al zoooo ontzettend herkenbaar was), en ik ben zo’n fan. Haar boek heb ik nog nooit gelezen, hoeft ook niet, want elke blog of column ging wel ooit over Marie Kondo. Ik ben zwaar fan van Marie, want japans, en cute, en opruimen!! ik hou wel van opruimen, dus. Ooit, ja echt, ga ik ook mijn huis marie k style opruimen.
als mijn man niet thuis is.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store