Ik ga er bijna altijd uit ‘s ochtends. Ik hoor de kinderen als eerste, ik heb niet veel moeite met vroeg uit bed te gaan en als het moet kan ik nog even liggen als de kids naar school zijn gebracht en nr3 zijn ochtenddutje doet.

Als ik de kinderen helemaal heb klaar gemaakt ga ik naar de badkamer. Douchen, tanden poetsen. Ik loop naar de slaapkamer waar ik mijn kleren wil pakken. En dit, dit is ook al al zo’n fijn momentje in de ochtend.

Het is donker in de slaapkamer. Doordat het licht in de gang wel aan is zie ik een bos krullen boven de dekens uitsteken. Ik hoor licht gesnurk. Hij hoort mij binnenkomen en dan zijn stem, zacht, slaperig “hoi liefde”. Hij kreunt eventjes en slaapt weer verder. Ik wil het liefst geen kleren uitkiezen, juist niet, naakt warm van de douche onder de dekens kruipen, maar dat gaat niet. Dus geef ik hem kusjes, in zijn nek, op zijn wangen, in zijn haar, half op zijn mond, ik hoor hem weer wakker worden, zacht zegt hij “nog meer kusjes”, en dan “ik kom zo naar de woonkamer”, ik geef hem nog meer kusjes en snuif zijn geur van zijn nek, het ruikt naar wasverzachter en in de verte wat van zijn parfum.

Stemmen vanuit de woonkamer. Geroep, “nee niet doen!”, “nee, jij moet ophouden!”, de deur van de woonkamer gaat open en dan “mama!! hij pest mij!!!”.
De vele kussen, de heerlijke zoenen die ik met liefde geef in zijn nek, het is klaar voor nu, in ieder geval voor deze ochtend dan.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store