Ken je die scene van dat kind in een supermarkt/restaurant/park oid dat het op een krijsen zet, zomaar zonder reden? Dat kind heb ik.

Het is een fase, ja ja, ik weet het. Maar als je midden in die fase zit dan duurt die fase wel erg lang en begin je langzamerhand je af te vragen hoe het ook nog weer was zonder die fase. Gewoon. Normaal dus.

Ik heb dagelijks strijd met nr2. Hij wil iets wel, of iets niet, of hij wilt het perse op een bepaalde manier, en dus zeker niet op mijn manier, of hij wilt het absoluut niet. En dan de volgende dag hetzelfde liedje, maar dan alles wat hij gisteren wel wou wilt hij dan die dag niet. Enz. Met een vriendin van mij had ik het er eens over…

is trouwens wel grappig om te vertellen, of nouja, niet echt grappig, maar wel leuk op zich om te zien hoe dat gaat tussen moeders. We hadden elkaar al een tijdje niet gezien dus we besloten weer eens een hapje te eten. Zij zat al in het restaurant, ik zag haar, we gaven elkaar een knuffel, ik ging zitten, eerste wat ik zei is “gek word ik van hem, echt gek”, en zij als mede moeder weet precies wat ik bedoel en zegt meteen “hou maar op, ik kan haar (ze heeft een dochter) wel achter het behang plakken”. Om vervolgens het eerste kwartier omstebeurt volop te ranten over onze 4 jarigen.

Anyway. We wisten maar niet wat we nou met die kinderen van ons aanmoesten (verkopen? gewoon zelf weglopen naar een ver land?) toen ik zei dat er maar 1 manier was waar ik echt een goed gevoel achteraf van kreeg en dat is, hoe cliche dan ook, heel veel geduld.

Ik kan heel snel gaan schreeuwen tegen de kinderen, en als ik dat doe voel ik me daarna altijd rot en schuldig over. Ik had al verteld dat ik vooral makkelijker wil worden, of nouja, de dingen gewoon makkelijk maken. En het enige dat dus helpt voor mezelf, en ook voor nr2, is om tijdens zo’n bui van hem gewoon geduld te hebben. Geduld en waar kan dus een knuffel.

Het is zo logisch, ja ik weet het, maar dat is dus echt het enige dat helpt.

Neem nou vandaag. Het begon al in de ochtend, want hij wou die trui niet aan, en die ene broek wel. Na school begon hij al wat ruzie te zoeken met nr1 en eenmaal thuis was het tot en met etenstijd (natuurlijk) alleen maar heel veel hard huilen, stampvoeten, boos worden, en vervolgens weer stil worden, en het riedeltje opnieuw. Het was een hele uitdaging vandaag voor mij, om rustig te blijven, om geduld te hebben, niet uit te vallen, niet te gaan schreeuwen. Ik gaf mee waar het kon (ok, je wil dus niet aan tafel eten? Goed, dan eten we in de woonkamer), ik hield voet bij stuk bij andere dingen (nee, je krijgt geen koekje voor het slapengaan), en ik hield adem. Heel vaak, heel veel, naar mijn buik, en maar rustig blijven, en tot 100 tellen, enz.

Tot het (ein-de-lijk) bedtijd was, en ik met nr1 een boekje aan het lezen was, terwijl nr2 nog steeds aan het tieren was in de badkamer (wil.niet.naar.bed!!!), en ik naar hem riep: je zegt het maar wanneer je klaar bent! Toen hij dan echt eindelijk klaar was met zijn woede-aanval praatte ik met hem. Zo goed en kwaad als het kan probeerde ik hem uit te leggen dat ik dit dus ook niet leuk vind, zo’n sfeer thuis terwijl hij de hele tijd aan het huilen is en boos wordt om de kleinste dingen. En hij bleef stil, en hij luisterde, en hij zei: morgen ga ik echt luisteren mama.

Ik merkte aan mezelf dat ik nog een beetje pissig was, dus ik praatte wat met nr1, en na een paar minuten was ik toch afgekoeld. Dus nam ik nr2 weer op schoot en vroeg ik hem wat er nou aan de hand is. Wat hij voelt, wat er in hem omging, of hij misschien ergens pijn had, of weet je het misschien allemaal niet meer, vroeg ik hem toen. En nr2, nouja, hij keek me aan met zijn donkere oogjes en hij keek een beetje schuldig, en ik dacht, ja tuurlijk weet hij het ook niet meer. Want dat is nou eenmaal een 4 jarige, een fase, ja ik weet het, en daar moet ik maar gewoon geduld mee hebben. Heel veel geduld. Heel veel liefde. Hij gaf me nog een knuffel, een hele dikke, een hele warme, en nouja, morgen zou hij dus echt naar mij luisteren. We zullen het zien.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store