Nou ik ben toch een soort van terug denk ik dan

Het was (en is) erg druk hier thuis, de afgelopen weken. Er waren kindjes met waterpokken. Er was eentje die vroeg wakker werd. LOML zit veel in het buitenland. En mijn ouders waren op vakantie, dus ik miste een oma. En wat voor een. De tijd dat zij weg was (twee maanden!) realiseerde ik me maar weer eens hoe blij ik met haar ben. Echt niets gaat boven je eigen moeder lieve menschen. Dat ik ochtends haar app “ik ben moe”, en dat ze komt, diezelfde avond nog, zonder te vragen, ze staat gewoon voor de deur, of nee, ik hoor haar de woonkamer binnen komen (want ze heeft zelf een sleutel), ze laat de kinderen schrikken. Wat doe je hier, zeg ik haar dan, je was toch moe, zegt zij terug, en wat ben ik dan blij dat ze er is. Gelukkig is ze weer terug.

We zijn druk bezig met verbouwen hier thuis, ook dat. Er komen twee slaapkamers bij. En de ramadan is begonnen, een maand overdag niet eten en drinken, geloof me, daar krijg je geen energie van.

Genoeg redenen waarom ik offline was. Even van de radar. En toch, het kriebelt, altijd weer, dat schrijven, oh ik hou ervan, gewoon mezelf uiten, hier op dit plekje. Hier beneden wat stukjes die ik net online heb gezet.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store