Vorige week heb ik volgens mij iets te fanatiek getraind. Of verkeerd geslapen, of nouja, verkeerd gelegen tijdens het slapen bedoel ik, OF ik heb kou gevat. In ieder geval: ik heb deze dagen ontiegelijk last van nek/schouder/bovenrugpijn. Het is in ieder geval vlakbij mijn nek, ergens bij het bovenste bolletje van mijn ruggengraat, en het doet verrekte pijn.

Ik kan me nauwelijks omkleden, of nr3 uit zijn bedje halen, of de kinderen helpen met tanden poetsen en meer van dat soort belangrijke ongein. Ik snakte dus deze dagen ook naar een massage, maar helaas is mijn moeder niet in de buurt, en mijn man ook niet. Niet dat ik wat aan die laatste heb trouwens, want die kriebelt meer dan dat hij echt masseert. Overigens ook niet echt probleem.

Gisteren bracht ik de jongens naar school, ik bleef nog even hangen bij de koffietafel, en toen ik naar huis wou en dus mijn jas weer aandeed viel het kennelijk een andere moeder op wat voor gezicht ik daarbij trok.

Heb je pijn, vroeg ze. Ik vertelde haar over mijn nek/schouder/bovenrug probleem. Een paar moeders reageerden meteen: moet ik anders even masseren? Even loswrijven, misschien? Maar ik had nr3 mee, die begon te jengelen want moe, dus helaas kon ik niet langer blijven.

Toen ik gisteren de jongens weer ‘s middags weer ophaalde van school sprak ik met een mede moeder-vriendin. Ik vertelde haar over mijn pijntje, en toen zei ze, loop maar even mee naar mijn huis. Ik kan je wel even masseren.

Met onze kinderen en nog een ander jongetje, dus dat waren nogal veel jongetjes, liepen we naar haar huis. Ik moet eerst nog even het brooddeeg maken hoor, zei ze. In haar keuken kletsten we wat. Toen liepen we naar de woonkamer. Ze pakte wat spullen erbij. Het bleek dus dat ze weleens hijama cupping deed. Omdat het wat te druk was met alle kindjes om ons heen besloot ze mij even een cupping massage te geven: met wat olie op mijn rug en dan met de cups vacuum zuigen en ronddraaiende bewegingen op mijn rug/schouders te masseren.

Als zwaar massage-fan vond ik het allemaal fantastisch. Een beetje pijn deed het, of nouja, het was meer gevoelig, maar het hielp zeker de schouderpijn te verzachten.

Later op de avond zat ik te denken aan de dag. Dat er een paar moeders aan de koffietafel zomaar aanboden om mij te masseren. Je man is er niet, riep er eentje, wij doen het wel! Dat ik een cupping massage kreeg, gewoon zomaar, wie weet helpt het, zei ze. Al die kleine gebaren, zo ontzettend lief vind ik dat.

Blij werd ik ervan.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store