Hoe dan ook, ik ben erg moe de laatste dagen. Het ligt aan nummer 3. Die is nu ruim 1 jaar, en hij slaapt nog niet door. Soms wordt hij rond 4 uur wakker, en dat is goed denk ik. Een flesje, en hij slaapt weer in, en dan rond 6 uur wordt hij weer wakker. Ik hoor hem kletsen, in het bedje, vlak naast mij. Ik wacht even, en dan haal ik hem eruit en lopen we naar de woonkamer.

De laatste dagen wordt hij om 000 uur wakker, om 2 uur, om 4 uur, en om 5 uur. Om 5 uur is hij klaar wakker. Ik ben ermee gestopt te analyseren waar het aan ligt. Tandjes. Sprongetjes. Geen idee. Het heeft geen zin, want ik weet inmiddels: het is een kind. Die doen dat soort dingen, blijkt.

Mijn nachten zijn dus kort en gebroken. Sinds ik moeder ben weet ik wat dat met je kan doen, als mens, als vrouw. Eeuwige slaapgebrek. Volgens mij las ik laatst dat Eva Jinek in een interview zei dat ze best wel wat gewend was, weinig slaap in combi met het ochtendjournaal, maar dat het allemaal peanuts is vergeleken met het hebben van een baby. Gurl, dacht ik. I feel you oh, I feel you so bad.

Ik had namelijk ook altijd gedacht: ik kan prima met weinig slaap. Dat kan ik ook, voor even dan. Ik ben nu ruim 5 jaar moeder, van inmiddels 3 kinderen, en ik moet zeggen: nee. Ik heb mijn slaap nodig. Ik word vergeetachtig, ik heb ontzettend last van een ochtendhumeur, het lontje wordt erg kort.

De laatste weken was het dan ook surviven zoals mijn man zei. Overleven. Ik zei tegen iedereen die het maar horen wou (dat waren er niet veel, bleek later), dat ik moe was. Aan iedereen die mij vroeg: hoe gaat het, zei ik: moe. Ik ben moe. Erg moe. Op de vrijdag kwam ik toevallig mijn buren tegen. Een jong stel (zij is toevallig een oud school vriendinnetje van mij), net ouders geworden van een kleine. Hoe gaat het, vroegen zij, en ik zei: ik ben moe! Zo moe! Oh het zijn de tandjes volgens mij, wat een hel! Ik ben moe!

En terwijl ik dat zei, hoorde ik mezelf opeens. Duidelijk. Aan het zeiken. Tegen dat lieve jonge nog op de roze wolken stel ouders. Ik was al moe, en ik werd nog vermoeiender, van mezelf vooral.

Dus kwam er een plan van aanpak

(die volgt later, want nu eerst even een bakje thee drinken. Dat is zeg maar het mooie, van dit medium (haha), dat ik gewoon kan doen wat ik wil. Hah!)

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store