Een hele tijd geleden, toen ik nog zwanger was van nr2. had ik me eens aangemeld voor vrijwilligerswerk. Hier in Groningen heb je een project wat moeders informeren moeders heet, ook wel MIM genoemd, en daarin word je gekoppeld aan een moeder die op 1 of andere manier wel wat hulp kan gebruiken tijdens het toch zo zware moederschap.

Nee, niet het huis opruimen (dacht mijn schoonmoeder) en het zijn ook niet alleen maar probleem/tienermoeders (dacht mijn moeder),maar juist die kleine dingen. Bijvoorbeeld vluchtelingmoeders (ehm, raar woord) of expatmoeders die helemaal geen netwerk hebben. Of moeders die van 1 naar 2 kinderen gingen en totaal niet weten hoe ze daar balans in moeten houden. En ja tuurlijk heb je er hier en daar een tienermoeder bij.

Maar goed, ik beviel ondertussen van nr2, ging zelf van 1 naar 2 kinderen, en het vrijwilligerswerk, daar had ik dus eigenlijk helemaal geen tijd voor.

Vorig jaar vond ik het dan eindelijk eens lekker lopen qua moederschap en balans met 3 kinderen en ik wou me ook wel weer eens wat nuttig maken in de maatschappij, dus besloot ik me weer aan te melden. Inmiddels ben ik gekoppeld aan een moeder (je wordt altijd gekoppeld aan 1 moeder, waarbij je minimaal 2x in de maand mee moet afspreken).

De moeder waar ik mee gekoppeld ben heeft zich op haar beurt weer aangemeld voor het mim project omdat ze geheel onverwacht moeder is geworden. Negen maanden lang wist ze niet dat ze zwanger was, op een maandagochtend kreeg ze buikpijn en in de namiddag had ze haar zoontje op haar borst. Het is een verhaal dat je altijd wel ergens hoort of leest, en zelf geloofde ik daar nooit echt in, ik bedoel 9 maanden niet aankomen, geen dikke buik, geen bewegingen voelen? Maar het overkwam haar dus echt.

Ik heb een paar keer met haar afgesproken en het is echt een hele gezellige lieve vrouw. We praten vooral waar bijna elke moeder last van heeft de eerste maanden: luisteren naar je gevoel. Tijd voor jezelf vrijmaken. Balans bewaren met werk. Emoties. Hoe om te gaan met onverwachte adviezen van *kuch* lieve schoonmoeders. We hebben het over de gebroken nachten, over de borstvoeding, over alleen met de baby in de bus durven en over balans vinden in je relatie als nieuwbakken ouder.

En het voelt heel fijn en tegelijk ook “heel gewoon” dat ik met mijn *kuch* vele kennis over het moederen iemand daarmee kan helpen.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store