“Denk je dat deze groep genoeg uitdaging heeft voor nr1?”.

Vorig jaar, in onze oude buurt. Na de judoles spreek ik meester M. even aan. Al een tijdje is nr1. de grootste van de groep en ik zie hem tijdens de lessen ongeïnteresseerd naar buiten kijken, zo af en toe gapen. Als ze worpen moeten leren is er niemand die echt een uitdaging is voor nr1, en de kleintjes krijgt hij met gemak op de grond. Al een paar weken twijfelde ik of nr.1 misschien naar een andere groep moest.

Maar het is niet alleen dat.

De les, die 3 kwartier duurt, heeft genoeg uitdaging voor meester M. Het begint al met kinderen die standaard te laat komen, soms zelfs wel een kwartier. Dan is er het gedrag van sommige kinderen. Ze luisteren niet, ze liggen op de grond, ze lopen zomaar de les uit.

Meester M. is meer bezig met die kinderen keer op keer te leren dat ze niet mogen liggen, dat ze moeten luisteren, en dan, als ze maar niet willen luisteren, naar de bank te sturen om daar maar te zitten.

Van de drie kwartier les geeft meester M. misschien echt 20 minuten les. En ik zie vanaf de zijlijn hoe de aandacht van nr1. steeds meer verslapt.

Ik heb het erover met meester M. “Het is dat ik liefde heb voor deze wijk”, zegt hij dan. Hij is even stil. Kijk naar de kinderen van de volgende groep die mogen beginnen. Ze zijn aan het rondrennen, tikkertje aan het spelen.

Ik zeg niets terug. Ik snap precies wat hij bedoeld.

Ik heb een auto, zeg ik dan, dus ik ben niet echt locatie afhankelijk. Is er een andere les dat beter is voor nr1. denk je?

Ja, hij heeft zeker meer uitdaging nodig, zegt de meester dan. Doe hem maar op de woensdag, op een andere locatie, iets verder weg.

Die woensdag daarna kijk ik mijn ogen uit. De les duurt een vol uur. Er zijn veel meer kinderen, ongeveer een groep van 20.

Meester M. klapt 1 keer in zijn handen en iedereen gaat zitten. Niemand hoeft hij te waarschuwen, iedereen luistert, iedereen doet actief mee. De kinderen zijn net zo groot, of groter zelfs dan nr1. maar dat is goed, want ik zie hem mee gaan met de groep, hoe meer hij leert, hoe hij de worpen uitvoert.

Weer is voor mij het verschil overduidelijk. De judoles in de oude wijk, waar veel meer uitdaging is, en dan deze judo les op locatie, met een veel grotere groep (het moet hier gezegd worden; witte ) kinderen, waar het volle uur ook volledig wordt benut aan judo.

En het is niet alleen bij judo zo. Ik denk aan de oude klas bij de oude school van nr1.

Hoe er altijd chaos was in de ochtend, nooit een keer dat iedereen op zijn plek zat, altijd zaten kinderen te klieren, weg te rennen, zich niet kunnen concentreren. Ik keek eens kritisch om me heen, hoe sommige kinderen wel echt wilden blijven zitten en lezen, maar toch, heel logisch ook, afgeleid werden door een grotere groep druktemakers.

Je zou kunnen denken, zie je nou wel. Het is niet goed zo’n school, in zo’n achterstandswijk, niets voor mijn kind.

Maar je kunt ook het verhaal erachter zien. Dat de kinderen thuis stress hebben, of het voelen, van hun ouders, die misschien geldproblemen hebben. Of niet weten hoe ze de weg moeten vinden in het bureaucratische Nederland, omdat ze de taal niet machtig zijn. Of misschien hebben de kinderen niet eens ontbijt gehad.

En wat een verschil is dat met waar we nu wonen, in deze witte wijk met hoog opgeleide mensen, die twee auto’s voor de deur hebben, een fijn groot huis, en er geen stress is of de rekening wordt betaald, wel nee, dat kan gewoon, hockey, en tennis, en zwemles, en laatst hoorde ik van nr2. dat een meisje uit zijn klas al voor de derde keer haar schoen had gezet en er ook een kadootje in vond (“mama, denk je de sint dat bij ons ook doet?”, nee, zei ik, onze Sinterklaas geeft je twee kadootjes en dat is meer dan genoeg).

Jullie denken dat ik overdrijf, maar ik doe het niet.
Echt niet.

Hoe stoer is het daarom dat er mensen zijn als meester M, die uit pure liefde voor de wijk (en de sport) blijven. Deze mensen zijn nodig. Zijn geduld. Zijn . Zijn vertrouwen in de kinderen, omdat hij weet: ze komen er wel, heust.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store