van mijn ouders:

Als je goed bent voor een ander krijg je dat terug.
Zegt mijn moeder altijd. Zij heeft dit pareltje trouwens weer van haar moeder, mijn oma. Nenek (oma in het indonesisch) zei altijd dat je lief moest zijn voor anderen. En dat was ze ook. Zo jammer dat ik haar nauwelijks heb gekend en de keren dat ik haar heb gezien zijn op 1 hand te tellen. Ze was al zo oud en zo moe (wat wil je ook met 13 kinderen), ze was gewoon op een gegeven moment. Maar lief, dat was ze. Onze deur stond altijd open, zei mijn moeder. Ze waren arm, maar mijn oma had altijd wel een kop rijst voor buren over. Vrienden, vriendinnen, buren, en natuurlijk familie, iedereen heeft wel een tijdje gewoond bij mijn opa en oma. Ze zei ook altijd dat je lief moest zijn voor andermans kinderen, dan krijg je dat altijd terug. Ik vertelde mijn moeder over die lieve moeder van het beste vriendje van nr2, dat ze altijd zo lief is en goed zorgt voor nr1. en nr2, en toen zei mijn moeder tegen mij “dat komt omdat jij ook altijd lief bent voor andere kinderen”.

En toen dacht ik even na, want het is natuurlijk wel een beetje stom omdat over jezelf te denken, maar tegelijk kunnen inderdaad vriendjes altijd bij ons spelen omdat ik dat ook oprecht belangrijk vind: een open huis, en vooral gastvrij zijn.

Als je 10 gulden hebt betekent dat niet dat je ook 10 gulden moet uitgeven.
Pareltje van mijn vader hoor. Mijn eerste baantje was een folderwijk. Dan kwam op de vrijdagavond de folders en die ging ik vervolgens “vouwen” tijdens een spannende vrijdavond film. Op de maandag of dinsdag bezorgde ik de folders. Geen idee meer wat het precies betaalde, het zal vast niet veel zijn.

Ik was jong, ik was aan het puberen, ik wilde er natuurlijk vooral bijhoren en dat betekende dus: een stoere spijkerbroek. Van Levis natuurlijk. Die 100 gulden kostte. Volgens mij moest ik daar 3 maanden voor sparen. Ik kwam thuis moet die spijkerbroek, geheel trots want zelf voor gewerkt en gespaard tot mijn vader zei: “nou heb je dus een spijkerbroek gekocht die je alleen maar koopt vanwege het rode labeltje op de achterkant, die ik er overigens ook wel voor je op kon naaien, en is al je geld weg. Des, als je 10 gulden hebt, betekent het niet dat je ook 10 gulden moet uitgeven”.

Ik heb dit serieus altijd onthouden. Nooit blut zijn. Altijd geld overhouden. En sparen.

Werk altijd.
Dit is ook weer zo’n typisch pareltje van mijn vader. Mijn vader werkt altijd. Mijn vader vindt het belangrijk om te werken. Om niet je hand op te houden. Om onafhankelijk te zijn. En vooral niet lui zijn. Mijn vader heeft een werkethiek van heb ik jou daar. Die gaat nog naar werk met een gebroken been (true story), meldt zich nooit ziek (ik kan me de laatste keer niet herinneren), sterker nog, ik kreeg vandaag nog een app van mijn moeder dat ze met een collega (mijn ouders werken bij hetzelfde bedrijf) heeft geappt dat mijn vader vrijdag NIET op werk mag komen, en dat die collega zei “ik zorg dat hij hier niet binnenkomt”.

Ik had het er gisteren met mijn zusje over, en hoewel we beiden het tegelijk zo ontiegelijk verschrikkelijk irritant vinden dat onze vader niet stil kan zitten, niet een dagje vrij kan nemen en altijd aan het werk is, we ook heel trots zijn dat we zijn werkethiek hebben overgenomen. Loyaal zijn aan het bedrijf waar je werkt. Niet dat kantjes er vanaf lopen. Initiatief tonen.

Nou werk ik natuurlijk niet (mijn vader had hier serieus moeite mee toen ik besloot fulltime thuismoeder te zijn), maar door mijn vader als voorbeeld ben ik tegelijk ook niet bang om thuis te zitten, om in een gat te vallen. Als het moet ga ik zo weer aan het werk. Wat voor werk dan ook. Ik ben niet voor niets mijn vaders dochter.

Zorg dat je aan man vindt die voor zichzelf kan zorgen.
Ja, deze komt ook van mijn vader. Omdat mijn vader zo onafhankelijk is en prima voor zichzelf kan zorgen heeft hij dat ook altijd voor mij gewild. Zorg dat je een man vindt die voor zichzelf kan zorgen, zei hij altijd. Hij moet zelf kunnen koken. Zelf zijn kleren kunnen wassen. Zelf kunnen strijken. Tijdens vakanties in Indonesie vond mijn vader niets ergers dan te zien hoe al die luie mannen op de bank zaten en niets aan het huishouden deden. Vriendinnen van mijn moeder zaten regelmatig met open mond aan tafel als niet mijn moeder maar mijn vader thee ging zetten.

Gelukkig heb ik zo’n man gevonden.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store