Nr2. die vanaf zijn geboorte tussen ons in wou slapen, ik hoefde hem maar in de co-sleeper te zetten of hij zette een keel op. Alsof hij gewoon voelde dat het een ander matrasje was, dat er niet twee warme lichamen om hem heen lagen. Nog altijd kroelt hij zijn kleine lichaampje om mij heen als ik naast hem ga liggen in bed.

Nr1. die moederziel alleen in een klein bakje in het ziekenhuis heeft gelegen, geen stukje moederhuid, geen troost, geen warmte. Pas toen hij thuiskwam haalden we het in, hij sliep op mijn borst, ik nam hem mee in de draagdoek. Zijn kleine handjes altijd bij mijn oortjes, kennelijk een warm plekje voor hem.

LOML die in het bed springt, de dekens om hem heen slaat en meteen in foetushouding gaat liggen, zijn knieën opgetrokken, zijn handen gevouwen ertussen. Als we lepeltje lepeltje liggen, lig ik in foetushouding altijd “op” zijn knieën, als een soort stoeltje, mijn rug tegen zijn buik, we passen precies in elkaar. Alsof het zo bedoeld is. Alsof wij voor elkaar bedoeld zijn.

Nr3. die elke nacht naar ons toe loopt om tussen ons in te slapen. Met zijn slaapzakje nog aan gaat hij onder de dekens liggen, dicht tegen mij aan. Soms pakt hij mijn hand en die legt hij dan tegen zijn wang . Alsof hij dan zo in een bubbeltje zit, een warm bubbeltje van liefde.

Als we onderweg zijn, in de auto, of op de fiets, dan zegt nr1. weleens “mama, ik wil zo graag naar huis toe. Ik wil thuis zijn.

Thuis is het lekker veilig”.

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store