Een meisje die moet huilen omdat ze een letter verkeerd heeft geschreven. Ze buigt haar hoofd naar voren zodat niemand haar tranen kan zien. Kom eens, zeg ik tegen haar, kom eens bij me zitten.

Ze komt bij me op schoot zitten, haar hoofd nog steeds gebogen. Waarom huil je, vraag ik haar zachtjes. Omdat ik dom ben, zegt ze.

Ik doe mijn vinger onder haar kin, haar hoofd een stukje omhoog zodat ze mij kan zien. Je bent niet dom, zeg ik haar. Nooit. Wil je mij beloven dat je nooit meer zoiets over jezelf zegt? Ze knikt. Ik aai over haar rug.

Een ander meisje die naar me toe rent als ze me ziet. Ze laat me haar zwemdiploma zien. Ik heb het gehaald, zegt ze trots. Wat goed van je, zeg ik. Echt heel goed. Ze geeft me een knuffel. Ik weet dat ze wordt gepest vanwegen haar overgewicht. Ik zie hoe andere kinderen haar uitlachen. En ik zie nu al hoe ze als klein meisje zich teveel voelt. Sorry, zei ze laatst, dat ik zo lastig ben, toen ze iets niet snapte. Denk je dat je mij tot last bent, vroeg ik haar. Ja, zei ze verlegen.

Een jongetje die erbij komt zitten als we aan het tekenen zijn. Ik moet superhelden tekenen, hulk, spiderman, de meisjes willen een unicorn zien. We hebben het over verliefd zijn. Een jongetje zegt dat zijn moeder zegt dat het haram is. Ik weet dat het verstandig is om er niets over te zeggen, maar ik kan het niet laten. “Verliefd zijn is niet haram hoor, het is juist een heel fijn gevoel in je buik”, zeg ik. Een ander jongetje zegt dat zijn ouders een keer ruzie hadden en dat zijn vader toen een gat in de muur sloeg. Zijn zus tekende later een hartje op een papier die ze over het gat heen plakte, zodat niemand het zag.

Kinderen kunnen zo ongefilterd zijn. Ze willen wat iedereen wilt in het leven, wat ik wil, wat jij wilt en dat is gewoon gezien worden.

Als je weer eens iets leest in de krant over kwetsbare wijken, over kwetsbare gezinnen,en kwetsbare kinderen, denk dan aan dit stukje.

Denk dan aan deze kinderen. Als ik iets heb geleerd van het wonen in een kwetsbare wijk dan is het wel dat er zoveel problemen onder liggen. En deze kinderen, zij komen al met een achterstand in de samenleving. Het is nog steeds zo, in 2020 in een prachtig land als Nederland dat het wel degelijk uitmaakt in welke omgeving je wordt geboren.

Er zijn nog zoveel verhalen die ik niet heb gehoord. Het liefst help ik ze, allemaal, door gewoon te luisteren.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store