De grootste knuffelaar van mijn 3 kindjes is toch wel nr2. Wat wil je ook; die sliep vanaf dag 1 op de wereld tussen mijn man en ik in, kreeg 2 jaar borstvoeding en kon maar niet wennen op de creche want ver weg van zijn mama.

Nr1 houdt ook wel knuffelen, vooral in de ochtend, dan wil hij even rustig bij komen, met zijn wang op mijn wang. Gekieteld worden, dat vindt hij ook leuk, dat moet ik minimaal 1x per dag doen. Maar waar nr1 echt van houdt is gemasseerd worden. Als hij iets kijkt op tv en hij weet dat ik achter hem zit kijkt hij eventjes naar me en dan zegt hij “mama, masseren?”. En dan moet ik hem op zijn rug kriebelen. Laatst masseerde ik zijn blote (tot mijn verdriet steeds groot wordende) voetjes en ook dat vond hij heerlijk.

Goed nr3, die kan natuurlijk nog niet echt knuffelen, al vindt hij het wel fijn om geknuffeld te worden, maar waar hij echt blij van wordt is om te worden opgetild. Door zijn vader het liefst, of de oma’s en opa’s, maar niet door mij, want hij weet dat ik het toch niet doe. Kusjes geven kan hij ook niet echt gericht, als ik zeg “kusje?”, dan geeft hij mij een kopstoot. Echte liefde.

Nee, dan dus nr2. Die houdt van huidcontact. Van lekker knuffelen. Hij kan naar je toekomen, op je schoot kruipen, zijn beentjes om je heen vormen en zijn handen om je nek doen om je een dikke lekkere knuffel geven. Zijn hoofdje tegen mijn borst aan. Ook de keren dat ik naast hem slaap kruipt hij helemaal om mij heen en heeft hij zijn handje helemaal om mijn nek. Aanraken. Knuffelen. Vasthouden.
Ik vind het heerlijk.

Ik kan ze knuffelen. Alle drie, elke dag. Elke ochtend. Elke avond. Elke middag. Ze aanraken. Vasthouden. Stevig vastpakken. De ouders van Julen niet meer. Sommige nieuwsberichten raken je meer dan andere. Ik heb deze week elke dag even gekeken op elke nieuwswaardige site ook. Zijn ze al bij hem? Leeft hij nog? De week werd steeds langer, weer een dag vertraging. Ik dacht aan dat jongetje, die kleine jongen, oh god. Ik dacht aan die ouders, aan hun pijn, hun verdriet, hoop op leven. Julen is niet meer, en hoe cheezy, hoe corny dit ook klinkt: maar uit de grond van mijn hart wens ik de ouders sterkte. Kracht. Liefde.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store