Ik hoef niet meer zo nodig

Ergens in maart vorig jaar toen mijn boek uitkwam, kreeg ik meteen inspiratie voor een nieuw boek. Ik begon weer met stukjes schrijven, losse stukjes, niet echt een vast onderwerp, en ik sloeg ze allemaal op in een bestandje die ik “misschien wel boek 3” noemde.

Toen kochten we een nieuw huis. We gingen verhuizen. Ik was even mijn wortels kwijt, kon moeilijk aarden, voelde me niet zo lekker in mijn vel.

Dat boek kwam steeds meer op de achtergrond. Toen ik schreef dat ik eindelijk weer wat balans voelde, kreeg ik ook weer inspiratie voor het boek.

Ik haalde het bestandje er weer bij, begon vrolijk verder te schrijven. Niet met een echte planning, maar wel elke dag wat zinnetjes, soms zelfs alleen maar wat woorden.

Een boek over de liefde, zo besloot ik. Over mijn liefde. Over onze liefde. Over de liefde die ik voel voor LOML, over onze relatie, ons huwelijk, onze ups, en natuurlijk ook onze vele downs. Over onze groei, over het helen, over angsten loslaten, over open en eerlijk tegen elkaar durven zijn. Over ruzies, over stress, over twijfelen, over niet opgeven, over kracht.

Ik ga een boek schrijven over jou, zei ik tegen hem, en hij zei “dat wordt een bestseller natuurlijk”.

Tot ik tijdens het opruimen mijn boek vond. Ergens onderaan, in een doos, ergens in de garage. Het boek staat niet trots bij de open haard maar ergens onderin een doos.

En gisteren zat ik te plannen, na te denken, over welke stukjes ik dan wou schrijven, tot ik me opeens realiseerde: nee. Ik wil helemaal geen boek schrijven.

Het jaar 2020 is natuurlijk al een jaar nouja, he. Ik ben verhuisd. Er moet nog genoeg gebeuren aan het huis. Ik heb een huishouden te runnen, drie kinderen te vertroetelen, brengen naar clubjes, koken en daar ergens tussenin ook mezelf niet te vergeten.

Ik wou zo graag het boek schrijven als een nieuw project, maar ook, als ik heel eerlijk ben, om te laten zien dat ik Het Wel Kan.
Ik kan een boek schrijven.
Kijk mij, zie mij.

Terwijl, toen ik dus mijn boek vond in de garage, helemaal onderin, wacht eens even: ik heb al een boek geschreven heb. Zelf uitgegeven. Verkocht. Meer dan ik dacht. Complimenten in ontvangst heb genomen. Het plannen, het schrijven, het schrappen, het zitten en doen en ervoor gaan.

Voor wie doe ik dit allemaal eigenlijk? Wat heb ik op mijn 37ste nou nog steeds te bewijzen? Wat wil ik nou laten zien?

Het bestandje “misschien wel boek 3” laat ik gaan. De stukjes komen waarschijnlijk wel hier op Medium

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store