Ik heb dus ook ergens een mening over

Ik vertoef sinds een tijdje weer op instagram en ik vind het er reuze gezellig. Ik heb een klein bewust geselecteerd groepje mensen die ik volg en, eerlijk is eerlijk, hier en daar raak ik ook geïnspireerd door die mooie creatieve mensen.

Je moet alleen niet teveel scrollen natuurlijk op instagram, dat weten we allemaal, zo nu en dan trap ik er toch in, en dan raak ik behoorlijk upgefuckt door vooral die zogenaamde “zelf hulp met mijn hulp groeit jouw onderneming tot tig volgers own je story be a warrior goddess voel je innerlijke ik alignment” accounts.

Heust, ik snap het. We leven nu in een maatschappij dat geluk zo maakbaar is (lijkt) en dat willen we natuurlijk allemaal: gelukkig zijn.

En dat is allemaal prima, ware het niet dat deze zelfhulp goeroe’s gerust een euro of 300 vragen voor een online programma met werkbladen en een live skype call en gratis toegang tot een besloten facebook groep.

Ik stoor me hier aan want ik ken een aantal zelfhulpgoeroe’s IRL en ik weet ook dat ze hun leven helemaal niet op orde hebben maar wel dit plaatje vertegenwoordigen on the gram. En dat vind ik stuitend. Zo niet: gevaarlijk.

Dat je vanuit een burn out je beter voelt (echt: good for you), maar dan opeens geroepen voelt om een coach te zijn, hier honderden euro’s voor vraagt, terwijl je niet eerlijk naar je eigen leven durft te kijken en dit allemaal om een plaatje te creeren, echt: ben je dan echt eerlijk?

Mijn advies is dan ook voor iedereen: als je hulp zoekt en een therapeut of een coach of wat dan ook wilt, en daar ook gerust voor wilt betalen, neem de tijd om daar goed naar te zoeken. En vooral ook de beoordelingen te lezen. Eerlijke beoordelingen bedoel ik en niet de goede vriendin van die coach die gratis een sessie kreeg. Ik bedoel dus: onafhankelijke recenssies. Wees kritisch, alsjeblieft, want alleen jij verdient de beste hulp van, vooral, de juiste mensen.

Ik kijk elke avond masterchef australia, dat komt op net5, en net5 is tegenwoordig van Linda de Mol, en als je dat nog niet wist moet je vooral eens een half uurtje elk willekeurig programma gaan kijken op net 5 want dan komt het regelmatig (lees: erg vaak) voorbij aan de zijkant van je tv scherm.

Linda de Mol vind ik echt een heldin en ze staat ergens op eenzame hoogte in Hilversum, heust, ik ben het allemaal met je eens. Maar ze vertegenwoordigt ook een select groepje: namelijk de witte vrouw die vooral veel te besteden heeft. Ik kocht altijd de Linda magazine, vond, nee vind, ik nog steeds een leuk blad, tot ik er met een kritisch oog naar ben gaan kijken. Helemaal niets in dat blad vertegenwoordigt mij.

Net 5 is nu, vind ik, verandert in het grote netwerk van Linda de Mol. Kijk maar naar Ladies night, en sla een oud Linda magazine open: zeker weten dat de gasten daar in komen. Net als het, het moet heel grappig voorstellen maar is eigenlijk tenenkrommend, For One Night Only, een eenmalig programma waar bekende (witte *kuch*) nederlandse mannen voor een goed doel naakt iets (?)gaan doen.

Het lijkt nu alsof ik Linda de Mol afkraak, en dat is het niet, nogmaals, alle respect voor haar. Ik weet dat ze de minima steunt met haar goede doel (vind ik echt top) en ik weet ook dat ze, als enige tijdschrift, Michelle Obama heeft kunnen strikken voor een interview en haar ook hoppa op de cover heeft gezet (nogmaals: top). Overigens las ik dat interview en het was echt nietszeggend, al is dat niet te wijten aan de journalist die het interview afnam, logischerwijs waren er tig van regels waar ze zich aan moest houden en veel vragen die ze niet mocht stellen.

Het is niet alleen Linda de Mol, kijk maar eens tv in de avond uren en dan heb je Eva, Chantal en Wendy. En wie nog meer? Dat bedoel ik. Ik vind dat jammer, want waar is de diversiteit? Waar zijn de mooie gekleurde gesluierde met een niet-nederlandse achtergrond presentatrices?

Sorry, maar ik ben nog niet klaar.

Mocht je het gemist hebben namelijk: de elle girl duitland maakte een paar weken terug een flinke blunder. Namelijk de cover met een blanke (nee witte Des) model en vervolgens wel de tekst “black is back”. Alsof “black” ooit weg is geweest. Dat was nog alles: in het magazine zelf een zogenaamde ode aan donkere modellen waarbij ze ook nog eens de naam van een donkere model gewisseld hebben met een andere model (want ze lijken zoveel op elkaar he..).

Achteraf, met de nodige negatieve vooral social media aandacht, kwamen er natuurlijk excuses. Die excuses, ik geloof ze hoor echt, maar ik ben vooral weer verbaasd, zo ontzettend verbaasd, dat we in het jaar 2019 leven en er nog steeds niemand op die redactie van de Elle Girl denkt: dit kan niet mensen.

Er is dus sprake van onwetendheid (…) maar kennelijk werkt daar op de redactie dus ook niemand met een niet-duitse achtergrond. En ik ben er ook echt klaar mee dat redacties van tv of van magazines dan roepen: die zijn er niet. Bullshit. Die zijn er wel. Maar je moet wel zoeken. Je moet, vooral, je best doen. Dat betekent: buiten je bekende netwerk gaan zoeken.

Als jij, als witte vrouw, dit nu leest, vraag jezelf dan af: wie heb jij in je netwerk? Alleen maar witte mensen? Of ken je ook de moslima’s, de marokkanen, de surinamers, de indonesiers, enz, enz? En echt: deze vraag stel ik mezelf ook regelmatig. Want ook ik vind het belangrijk om niet alleen met de bekende mensen in mijn kring om te gaan.

Begrijp me niet verkeerd, ik weet ook dat het de goede kant op gaat. Ik zat laatst in de bagel en beans waar ik de september issue van de (nederlandse) Vogue zag liggen. Geweldig vond ik het: volop diversiteit, gekleurd, volle modellen, slanke modellen, het was gewoon 1 en al kleur. En gisteren nog, een rondje in de supermarkt, ik sta toch even stil bij de tijdschriften en ja, het is nog steeds veel wit, maar niet alleen maar, en dat is dus goed.

Toch denk ik ergens: zijn we er “al?”. Wanneer hoeven stukjes als deze niet meer geschreven te worden? Of is het een ongoing process? Wanneer wordt de media, of in ieder geval instagram en tv en de magazines, gewoon zoals het leven is, namelijk: echt en eerlijk en rauw en verdrietig maar ook vooral mooi?

En hoe kan ik daaraan bijdragen?

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store