Ik ga het nu toch over time management hebben *ugh*

En over verwachtingen trouwens, maar dat komt later.

Vorige week, in de herfstvakantie, gingen we met z’n vieren een paar dagen naar Amsterdam. Nr3 lieten we thuis, die redt zichzelf wel, LOML & nr1. hadden een leuke planning voor nr2. en ik.

We zouden namelijk er net zo’n leuke dag van maken zoals LOML en nr1. hadden in de zomer. Nr1. heeft het nog steeds over het laat opblijven, over de 3 bolletjes ijs die hij heeft gehad en over Artis. Dat wou nr2. natuurlijk ook, dus dat kon geregeld worden.
(ja, het gaat hier inderdaad het stukje “loslaten” uit mijn zine).

We zouden ‘s ochtends 10 uur vertrekken, zei LOML terloops tegen mij de dag ervoor. Ergens ging het de dag zelf mis. Ik dacht dat ik tijd over had, maar op een gegeven moment gingen we toch, zoals wel vaker, erg gehaast weg.

Onderweg naar Amsterdam dacht ik daaraan. Dat ik altijd gehaast wegga. Dat ik altijd ergens bezweet aankom. Dat ik vaak dingen thuis vergeet. En dit alles terwijl ik ook wel heel goed weet hoe het komt:

  • ten aller eerste heb ik last van een mommy brain, en dat is tegenwoordig een wetenschappelijk begrip. Voordat ik moeder was had ik alles in orde *kuch*, sinds ik moeder ben is mijn geheugen een grote zeef. Ik vergeet van alles. Mijn gedachten gaan overal en ik kan je eerlijk zeggen: multitasking is inderdaad niet mogelijk.
  • ik denk heel vaak: dit doe ik later wel. Mailtjes beantwoorden, reageren op appjes, telefoontjes plegen, dingen doen in het huis, boodschappen halen, heel vaak denk ik: ik heb er nu geen tijd voor, ik doe het later wel. En vervolgens vergeet ik het. Of komt er een moment dat ik het wel moet doen, maar altijd gehaast.
  • ik denk altijd dat ik tijd over heb. Dat ik nog tijd over heb om rustig te vertrekken, dat ik tijd over heb om me aan te kleden, kortom: ik denk, en gedraag me vooral, alsof ik alle tijd van de wereld heb.
  • mijn verwachtingen zijn vaak te hoog: ik kan dit wel alleen. Ik kan wel 3 taakjes in een ochtend doen. Ik heb hier wel alle tijd voor.

Doordat we zo gehaast weggingen waren die dagen in Amsterdam 1 grote blur (waarover later meer in mijn boek!). Weer thuis dacht ik: dit moet anders Des. Maar hoe?

  • dingen op schrijven. Misschien moet ik juist toch wel een planner aanschaffen? Ik merk overigens dat ik nu al meteen in de weerstand ga, dan moet ik nog meer dingen doen.
  • dingen meteen doen. Vind ik moeiijk. Want natuurlijk wil ik dingen het liefst meteen doen. Maar er is altijd wel een kind dat aandacht vraagt. Of iets belangrijkers dat gedaan moet worden.
  • realistischer denken over tijd. Ik kan niet alleen met 3 kinderen vertrekken binnen 15 minuten. Ik moet daar 45 minuten voor rekenen. Kinderen moeten aangekleed worden, ze moeten naar de wc, een luier moet worden verwisseld, tas inpakken, enz.
  • beter te vroeg ergens aankomen dan gehaast op tijd of nog erger: te laat.
  • en dan nu over die verwachtingen:

een tijdje geleden schreef ik al over die kookclub waar ik bij zit. Die kookclub is 1x in de maand. We zijn al 3 maanden bezig, en ik kon nog maar 1x langskomen. Dat komt omdat mijn man de andere keren net in het buitenland zat en ik geen oppas heb. En daar baal ik een beetje van. Dat het maar 1x in de maand is en ik het nog niet voor elkaar krijg om te gaan. Het is hetzelfde met het sporten, ook daar heb ik geen vaste routine in want elke keer zit of mijn man in het buitenland of ik heb geen oppas.

Nou weet ik ook, en dat roep ik wel vaker op dit blog, het is nu gewoon zoals het is. Het is het ritme van ons gezin, mijn man is vaak in het buitenland en ik heb geen vaste oppas in de buurt. Accepteren Des, en doorgaan. Maar ergens vind ik het ook heel vervelend.

Op Pinterest zag ik laatst een plaatje waarop stond “ik heb nog steeds 0 verwachtingen, maar zelfs dat is teveel”. Een beetje dramatisch, ik weet het, maar zo voel ik het soms ook wel. Een keer in de maand afspreken om te koken, waarom lukt dat zelfs niet? 1x in de week sporten, kom op Des, maar nee, zelfs dat is teveel verwacht.

Dus over die verwachtingen: die moet ik gewoon helemaal loslaten. En time management: nouja ik struggle daar dus mee. Tips hoor ik graag.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store