Ik droomde vannacht dat we elkaar weer mochten aanraken. Voelen. Huid. Knuffelen. Omhelzen. Een zoen, op de wang, op de neus.

Ik droomde dat we geen afstand hoefden te houden. Dat we naar iemand toe konden lopen, zo ver we wilden, om bij te praten. Dat we niet hoefden te rekenen, ho, stop maar, anderhalve meter.
Dat we tijdens het praten misschien konden zeggen, wacht eens
er zit een wimpertje op je wang
nee wacht maar,
ik haal het wel even weg.

Ik droomde dat we elkaar voorbij konden lopen. Gewoon ik ga daar heen, en jij daar heen.
Dat we langs elkaar konden lopen.
Misschien iets te dichtbij.
De een keek op de telefoon
misschien.
De ander was aan het dromen
dat kan ook.

En dan een kleine botsing. Sorry, oh, ik zag je niet.

We zouden vergeven. Het kan. We zouden verder lopen. Misschien even een arm zacht vasthouden, sorry, ja, nee, ik zag je niet, sorry!

Ik droomde dat we gewoon weer naar elkaar toe konden.
Zonder erbij na te denken. Zonder te zwaaien. Gewoon binnenkomen en een knuffel.
Omhelzen.
Een zoen, op de wang, misschien zelfs wel op de neus.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store