Toen ik nog draagconsulente was leerde ik dat babies vanaf dag 1 huidhonger hebben. Ze willen gedragen worden, ze houden van massages, kortom:ze willen aangeraakt worden. Er schijnt vroeger 1 of ander onderzoek geweest te zijn bij kinderen. Beide kinderen werden goed verzorgd, ze kregen kleren, ze werden in bad gedaan, ze kregen eten en drinken, maar de ander werd ook echt gedragen, werd opgetild, geknuffeld enz. Na een tijdje werd overduidelijk wel kindje er niet goed aan toe was. Oja: gelukkig hebben ze dit onderzoek trouwens gestaakt.

Ik merk het aan mijn kinderen. Aangeraakt worden willen ze. Knuffelen. Op schoot. Opgetild worden. Gekieteld worden. Kusjes krijgen. Samen in 1 bed slapen. Gedragen worden.

Niet alleen kinderen, maar ook grote mensen aka volwassenen hebben dit nodig. Iedereen, ik weet het zeker. Jij ook. Ik in ieder geval. Mijn lief komt bijna thuis, gelukkig, want ik mis hem, niet alleen zo, maar ook lichamelijk. Niet alleen op sexueel gebied, heust, maar ook gewoon: geknuffeld worden. Aanrakingen.

Ik hou van aanrakingen, ben ik achter gekomen. Ik hou van knuffelen. Ik wil graag iemand even aanraken tijdens een gesprek. Mijn hand op jouw hand. Mijn hand op jouw arm. Een tikje op je knie, op je been. Een knuffel als je weggaat, of als je juist komt. Ik hou ervan. Ik geniet ervan. Ik heb huidhonger, en ik geloof ook dat dat wel gezond is.

Vanochtend, tijdens het mediteren, merkte ik dat ik vanzelf mijn armen om mezelf heen ging slaan. Ik aaide mijn roze zachte badjas. Ik aaide mezelf. Ik omarmde mezelf, gewoon, het mag, ik mag dat doen bij mezelf, ik mag lief zijn voor mezelf.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store