Het lijkt misschien van niet, maar uiteindelijk gaat ook dit stukje over de liefde.

Mijn man en ik, mijn LOML, mijn grote liefde, wij samen, we maken eigenlijk niet veel ruzie met elkaar.

We zijn al lang bij elkaar, tenminste, om me heen sneuvelen relaties en huwelijken, dus langer dan 10 jaar vind ik op zich wel lang. We zijn gegroeid, samen, apart, we hebben onze eigen persoonlijke processen gehad. Inmiddels zitten we in zo’n fase dat de ruzies, als je die je al hebt, over kleine dingen gaat. Nee, jij zou het vuilnis buiten zetten. Ik sta er altijd uit ‘s ochtends, doe jij nou eens wat. Kleine dingen, geen dealbreakers meer.

Dat hoorde ik eens Will Smith zeggen over zijn huwelijk met Jada, er zijn geen dealbreakers meer. En ik realiseerde me dat ook over mijn relatie met LOML. We zijn al samen op vakantie geweest. We hebben kasten in elkaar gezet. Verhuizingen meegemaakt. Onze families hebben elkaar ontmoet, en die kunnen het prima met elkaar vinden. We hebben kinderen samen, kleine kinderen ook nog dus inclusief gebroken nachten en vele opvoedkwesties. Met inmiddels 3 kinderen weet ik nu: ook dat overleven we. Ik weet hoe hij is als vader (een fucking goede een), hoe hij denkt over de opvoeding (gelukkig hetzelfde als ik), we staan als een team tegenover die 3 kleine monsters.

Er is, kortom, niets om ruzie over te maken. Niets waar ik mee zit, niets waar hij mee zit (ga ik vanuit), geen grote dingen, niets dat ons in de weg staat. Ik hou van hem, hij houdt van mij. We gunnen elkaar het allerbeste. Ik vind het ontzettend fijn dat hij mij altijd mijn gang laat gaan. Er zijn geen verwachtingen.

Neemt niet weg dat ik er wel momenten zijn dat ik me verschrikkelijk aan hem kan ergeren.

Vorige week bijvoorbeeld. Het begon met iets kleins, ik had een afspraak, dit had ik hem verteld, hij zei “ja tuurlijk, geen probleem”, maar ik wist al: dit gaat hij vergeten. En hij vergat het natuurlijk, want hij schreef niets op, ik zag hem niets noteren in zijn telefoon, en toen had ik mijn afspraak, en toen hij zei: shit ,Des, shit, shit, ik ben het vergeten, en ik zei: fuck off, echt fuck off, en toen zei hij waarom doe je nou zo, en toen zei ik,

nou ja zo ging het dus.

Ik zat ook nog eens in mijn cyclus, en ik wil dit echt niet als excuus gebruiken, maar tegelijk weet ik dat ik dan gewoon ietsje (echt een klein beetje maar) meer prikkelbaar ben dan normaal. Ik was snauwerig. Ik katte hem af. Hij wou het goedmaken, maar ik had er geen enkele zin in. Ik ga in de slaapkamer iets kijken, zei ik, en ik liep naar de trap, en hij zei: je doet maar, en toen werd ik natuurlijk weer pissig “ja wat nou je doet maar, JIJ BENT HET VERGETEN, JIJ, JIJ”.

In de slaapkamer was ik te afgeleid om ook maar iets te kijken. Ik dacht na over de ruzie, ik werd weer pissig, ik zuchtte een paar keer diep, ging op mijn telefoon kijken, ging weer nadenken, enz. Na een tijdje kwam LOML ook naar de slaapkamer. Een kus. Ben je nog boos. Nee (jawel). Waarom ben je zo stil. Er is niets (jawel). Ik draaide me om en ga slapen.

En dan de volgende ochtend begint de dag gewoon weer. Ik ga met de jongens naar de woonkamer. We kijken tv. Ik ga met ze ontbijten. Ik maak de broodbakjes klaar. Ik pak kleren voor de jongens, haal een washandje over hun gezichtjes. Er is nog tijd om zelf even snel te douchen. Schone kleren pakken uit de slaapkamer. En dan, als ik onze slaapkamer binnenloop zie ik hem liggen. Op zijn buik, onder de dekens. De gordijnen zijn een stukje open, daardoor valt het licht op zijn bruine krulletjes die ik nog net zie onder de dekens. Hij draait zich om, doet een klein beetje zijn ogen open. Hoi liefde, zegt hij.

Ik geef hem een kus, op zijn voorhoofd, zijn wang, zijn mond, ik voel zijn warmte, hmm, zegt hij, waar was dit gisteravond, ik moet lachen, geef hem nog een kus, en nog een, en nog een en nog een en ik weet: kleine ruzietjes zijn er om groot goed te maken.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store