Harry Potter deel2 (beetje over de liefde)

Toen er weer gezwemlest mocht worden belde ik meteen met het zwembad om samen een nieuwe dag uit te zoeken waar de jongens weer konden beginnen.

Ik kwam met veel gepuzzel uit op een dinsdagavond om 1900 uur, en het zwembad is hier niet in de buurt, dus dat betekent dat ze op hun vroegst pas om half 9 op bed zouden liggen.
Doordeweeks.

(voor de niet-ouders onder ons, dat is veel te laat).

Er was nog wel een andere mogelijkheid: de zondagmiddag.

De weekenden zijn heilig voor mij. Dan heb ik een beetje rust, en vooral: dan kunnen de jongens uitlogeren. En dan heb ik ultiem tijd voor mezelf. Niet een uurtje. Niet 10 minuten. Niet een paar minuten op de wc. Nee, 2 volle dagen helemaal voor mezelf.
Geloof me: een moeder leeft hierop.

Maar het was niets anders. Doe dan maar de zondagmiddag, zei ik.

Ze zijn voorbij, zei ik tegen LOML, de weekenden, tijd voor ons zelf.
Zo gaat dat, zei hij, fases komen en gaan.

Ik ergerde me rot aan die opmerking van hem.

Waarom heb jij daar nou niet zoveel moeite mee, vroeg ik hem geïrriteerd? De weekendjes, tijd waarin we heerlijk met z’n tweeën zijn, zonder dat er een kind tussenkomt om te storen om te vertellen wat hij nou weer heeft gedroomd, die zijn dus helemaal voorbij he!

En mooie tijden zullen er voor terugkomen, zei hij terug.

Fuck u, zei ik.

Ik had er echt moeite mee. Vooral omdat ik doordeweeks de laatste weken ook al zo moeite mee had met dat weinige tijd voor mezelf. Ik merkte het aan de boeken die ik niet kon lezen. Ik merkte het aan mijn ademhaling die steeds gehaaster werd van alle dingen die ik moest regelen, die ik moest doen, die ik moest plannen.

We hebben toch de Harry Potter avondjes, zei LOML toen. Die zijn toch ook leuk?

Elk weekend huren we een HP film waar de kinderen mochten opblijven en we de film verspreid over 2 avonden zien. Zoals ik al eerder schreef, gek zijn ze op HP. (as we speak heb ik 3 bestellingen lopen bij ali express (geheel tegen mijn principes in): een pop, een kasteel, en natuurlijk, een toverstaf).

Ach ja. die HP weekendjes.
Ja, ze zijn leuk. Maar ook, ik mis tijd voor mezelf. Ik zou die avondjes het liefst alleen willen doorbrengen, op de bank, met een goed boek. En stilte. Ik voel me schuldig dat ik dat denk, tegelijk moet ik aan een plaatje denken die ik las op insta: je kunt zielsveel van je kinderen houden en ook snakken naar me-time.

Whatever, zei ik terug.

Afgelopen weekend, vrijdagavond, roept nr1. mij. Mama, zegt hij, ik heb echt zin in vanavond. Gezellig op de bank met z’n allen tv kijken. Lekker veilig, zegt hij er bij.

Dan die zaterdag, na onze shopping spree, waar nr2. nog steeds rondloopt in HP cape en driftig met de toverstaf loopt te zwaaien.
Opeens staat hij stil, komt hij naar mij toe lopen. Mama, zegt hij vervolgens, vanavond gaan we weer HP kijken toch. Ik heb er echt zin in. Ik vind dat altijd gezellig.

En ondanks dat gebrek aan me-time, aan het continue lawaai om me heen, aan de weekendjes die ik nu kwijt ben, ja ondanks dat alles, doet het me zoveel dat ze dat zeggen.

Gezellig. Met je papa en mama op de bank. Lekker veilig. Dit gaan ze onthouden, denk ik dan, dit zijn de herinneringen voor later.

Ik geniet, ook al baal ik toch ook een beetje dat LOML wederom een klein beetje, IETSJEPIETSJE, gelijk heeft.

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store