Van de week was er iets voorgevallen, dat klinkt trouwens ernstiger dan het is, waardoor ik wederom achterkwam dat het bij mij altijd zwart/wit is.

Het is het 1 of het ander. Niets ertussen. En ja, ik word daar zelf ook wel moe van. Het is een leerpuntje, ik weet het.

Zo kwam ik er dus achter dat ik mensen niet half in mijn leven wil hebben. Je zit voor 100% in mijn leven of niet. Je bent een vriendin, we hebben een vriendschap, we investeren daar beiden in, we gaan ervoor. Dat klinkt zakelijk, zo bedoel ik het niet, natuurlijk gaat dit op gevoel. Ik hoef mijn beste vriendinnen niet elke dag te spreken, maar toch, na een tijdje komt er een moment dat ik of de ander even aanhaken. Hoe is het, spreken we binnenkort even af?

Ik vind het moeilijk om te gaan met mensen die half in mijn leven zijn. Hebben we nou een vriendschap of niet? Kan ik op je bouwen? Waarom laat je niets van je horen?

Ik had het met mijn zusje over. Ze heeft een klein groepje hele goede vriendinnen. Ze heeft erom heen ook een groepje vriendinnen die ze niet altijd spreekt, en dat is ook goed.

Ik kan dat niet. Vooral niet omdat ik ga twijfelen aan mezelf. Want het is toch het gebrek aan contact dat er is. En dan denk ik: waarom neem je geen contact met me op, ligt het aan mij, heb ik iets verkeerd gedaan, vind je mij niet leuk, ben ik gewoon niet leuk genoeg? Heus, de volwassen Des weet ook dat het flauwekul is. Dat het aan mij ligt, in die zin, dat ik er meer achter zoek dan er is.

Aan de andere kant vind ik het ook ontzettend moeilijk om mensen los te laten. Als ik je heb toegelaten in mijn leven, en dat doe ik niet snel, laat ik je ook niet zomaar gaan. Uit liefde vooral he. Ik geef mensen nooit snel op, al moet dat gaan ten koste van mezelf.

Maar ook, ik word er toch een beetje verdrietig van. Want gisteren realiseerde ik me dat het heel vaak in het verleden is voorgekomen dat vriendschappen verwateren en dat ik elke keer dacht “het ligt aan mij”. En dat ik dan eerst denk “ja, maar Des, mensen die jou dit gevoel geven wil je toch ook niet in je leven hebben?”.

Maar dat ik ook vooral eerlijk tegen mezelf moet zijn en me daarin ook moet afvragen “waarom denk ik dat het meteen aan mij ligt? “. En ook “waarom vind ik zo’n grijs gebied maar lastig?”.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store