Het begon met de serie Song Exploder op Netflix die ik keek. Daar kwam een aflevering voorbij waarin Lin Manuel Miranda het liedje “wait for it” uitlegt, hoe hij het nummer heeft geschreven en wat het met hem deed, dat hele proces.

Het liedje kwam in mijn hoofd zitten en toen zag ik de musical Hamilton, DE musical voorbij komen.

Ik herinnerde me weer even die ene aflevering van song exploder, besloot de musical te kijken en ik was meteen hooked, zwaar fan, en ondertussen heb ik de musical al meerdere keren gekeken, staat de soundtrack non stop op repeat, kan ik alles meezingen, ja hier spreekt echt een Grote Fan.

Van Lin Manuel ten eerste, wat een genie, wat een talent, ik heb altijd zo’n onwijs respect voor mensen die mooie dingen kunnen maken, waaronder dus zo’n hele musical uitschrijven.

Maar ook van geschiedenis.

Dat heeft me op 1 of andere manier altijd mateloos gefascineerd, want waar komen wij vandaan? Hoe bestaat de eerste mens? Waarom zijn de dino’s dood? Maar ook “hoe zijn werelddelen ontstaan?” (om maar een paar vragen op te noemen die mijn kinderen zich continue afvragen).

Het kwam ook door een leraar geschiedenis die ik maar een jaartje heb gehad op de middelbare school, hij kon er altijd zo ontzettend boeiend over vertellen.

Wat Lin Manuel heeft gedaan met zijn musical Hamilton is mij interesseren voor de geschiedenis van de verenigde staten. Bij elk liedje wil ik weten waar ze het nou precies over hebben. Wie was Hamilton eigenlijk? Waarom is George Washington zo belangrijk in dit verhaal? Wie waren de de Schuyler Sisters? Wat gebeurde er in Yorktown?

Ik probeer zoveel mogelijk informatie op te zoeken, want waren de rol van deze mensen? Hoe komt het dat wij nu, zoveel jaren later, het nog steeds over deze mensen hebben?

Het interesseert me zo dat ik besloot dit boek van Jill Lepore te lenen bij de bibliotheek. Een ontzettend dikke pil, maar heel leerzaam als je het Amerika van nu wilt begrijpen.

Ik leende ook het prachtige boek Revolusi van David van Reybrouck. Het gaat over de onafhankelijkheidsstrijd van Indonesië, en het conflict tussen kolonisator Nederland en het gekoloniseerde Indië. David trekt de strijd los uit nationaal perspectief en toont met het boek ook maar aan dat dit stuk eigenlijk gewoon wereldgeschiedenis is.

Al na een paar hoofdstukken legde ik het weer weg en bracht ik het boek terug naar de bieb.

Waarom?

Om het boek zelf te kopen, want dit boek is zo ontzettend belangrijk voor ieder in Nederland zodat je eindelijk kunt begrijpen wat Nederland daar deed, hoe het zit met Nederlands Indie, waarom de film “De Oogst’ zo ontzettend belangrijk is om te maken (en te zien), en waarom die excuses van Nederland zo ontzettend belangrijk zijn.

Hoewel mijn vader altijd zijn best heeft gedaan de geschiedenis van onze familie en zijn land zo goed mogelijk probeert uit te leggen, dit boek legt het pas echt goed uit.

Dit boek, zei ik tegen de jongens, moeten jullie straks lezen als jullie groot worden zodat jullie de geschiedenis van Indonesië, en dus waar jullie vandaan komen, kennen.

Waarom geschiedenis zo belangrijk is? misschien wel het meest cliché antwoord dat ik hier kan geven: omdat het natuurlijk om de toekomst gaat.

Geschiedenis is nu. Geschiedenis is de toekomst.

Als ik alleen maar naar mijn eigen familie kijk, naar de lijntjes die lopen, de cirkels, de patronen, het doorbreken daarvan, het is zo helend als je dat weet. Wil jij echt weten wie je bent, kijk dan eens naar je ouders, je grootouders, je overgrootouders.

En als je bijvoorbeeld je echt in zou lezen over de slaventijd, dan snap je waarom die patronen nog steeds in 2021 spelen.

Kortom, geschiedenis is zo mooi omdat het zorgt voor begrip. Voor empathie. Voor de ander echt zien.

Met ramadan trouwens is het traditie om koekjes te bakken. Een echt “ramadan koekje” is de kue nastar.

Het zijn heerlijke kruimelige koekjes met zoete ananas puree erin, echt zo lekker. Mijn moeder maakt potten vol, en ze zijn in no time weer leeg kan ik je zeggen.

In elk koekje druk je ook een kruidnageltje in, dit wordt meegebakken in de oven, voor extra smaak.

Ik kreeg vorige week, natuurlijk, een plastic bakje van mijn moeder mee, vol met die koekjes.

Bruine koekjes met een kruidnageltje erin. Door Revolusi ging ik opeens heel anders naar die kruidnagel kijken.

Met veel meer liefde eigenlijk.

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.