Een paar jaar geleden leerde ik eindelijk mezelf eens kennen. Daarvoor is het voor mijn gevoel een grote grijze waas. Na mijn studie ben ik meteen gaan werken, en die eerste werkervaring heeft mij best gevormd. Ik had het namelijk totaal niet naar mijn zin, ik vond het niets aan, maar goed, ik moest doorgaan, want dat is wat ik dacht dat je deed, altijd: doorgaan. Ook als je het niet ziet zitten. Ook als je je shit voelt. Doorgaan.

En dat doorgaan, dat nekte mij. Ik weet niet of ik echt een burn out had, of despresssief, ik denk dat dat nog te grote woorden zijn. En let wel: dit speelt alweer 11 (!!!) jaar geleden, en toen was er, in tegenstelling tot nu, nog helemaal niet veel bekend over burn outs en depressies. Waar je nu, denk ik, er vrij open voor kunt uitkomen, voelde ik me toen best alleen erin. Want iedereen om me heen had het wel prima voor elkaar.

Ik nam toch ontslag, en toen kwam ik echt in een zwart diep gat. Want als dat werk niet bij mij pastte, pastte mijn studie dan wel bij? En zo ja, waarom voelde ik er helemaal niets bij? En zo nee: wie the fuck was ik dan echt? Ik bedoel: ik wou toch rechten studeren? Ik had dat toch altijd gewild? En nu had ik eindelijk die diploma en een goede baan en nam ik ontslag??!!

Zo kwam ik er dus achter dat rechten niet bij mij past, en dat ik ook zeker niet in de juridische sector wou werken, en toen viel dus, voor mijn gevoel mijn hele identiteit weg. Alles dat ik dacht dat ik was, was ik dus niet meer. En wat blijft er dan over?Ik wist het niet.

Ik denk dat ik zeker pas sinds 3 jaar erachter gekomen wie ik dan echt ben. En ook vooral wie of wat ik niet ben.

Ik ben bijvoorbeeld niet ambitieus, terwijl ik altijd dacht dat ik dat wel was. Ik las laatst een interview met Romy Boomsma en ze zei: ik ben niet ambitieus. Voor mij is dat voor het eerst dat er iemand echt open voor uitkomt. Want ik ben dus ook niet ambitieus, en dat is ok.

Ik ben een moeder, en dat zit zo in mijn hart, in mijn diepste kern, ja, dat voel ik. Ik ben een schrijfster, ik ben creatief, ik ben openminded, ik ben spiritueel, ik ben niet heel erg flexibel en ik ben sportiever dan ik dacht. De ene dag denk ik dat, zodra nr3 ook naar school gaat, heel graag juf wil worden, de andere dag weet ik zeker dat ik toch eens aan mijn boek wil beginnen. Of een studie filosofie, want waarom niet.

Vroeger zou ik daar gek van worden. Sterker nog, ik zou het nooit toelaten, want in mijn wereld zou dat niet mogen: je moet gewoon 1 ding doen, en dat ding heel goed doen, en dan je hele leven lang, en dat ben je gewoon.

Nu vind ik het heerlijk dat er zomaar ideeen in mij hoofd kunnen komen, en waar ik dan op dat moment iets mee wil doen, en nouja, de andere dag dus gewoon niet. Het grote verschil met Des nu en Des toen is dat ik in die 11 jaar een basis heb gecreeerd. Dat ik nu gewoon weet wie ik ben, ik, Des, door Des, van Des, en van niemand anders.

Ik schrijf dit stukje, omdat ik van de week dit blogje las van Merel van de groenemeisjes.

Ik vind het een mooi eerlijk en openhartig en vooral kwetsbaar stukje. Kuddo’s voor jou Merel, dat je je zo durft open te stelen op het wereld wijde web. Vooral dat Merel zegt “ik wil ergens uit en ik wil in iets nieuws”. En dat ze zegt “….Wat voor relaties je wilt? Of je wel of niet een opvoeder wil zijn, en hoe dan. We hebben verschillende smaken, voor ieder wat wils. Hoe ziet je activisme eruit? Hoe ben je van plan je seksuele identiteit vorm te geven? Het zou handig zijn als je concrete voorbeelden zou kunnen noemen, dat maakt het verzilveren van je wensen wat overzichtelijker. Oh en zou je nog even willen nadenken over studie en werk?”

En het is zo herkenbaar, en zo mooi dat Merel nu in dat proces zit. En ik gun iedereen zo’n mooi proces, dat je je loslaat uit je cocon waar je altijd in zat, je keurslijf, en bedenkt wat dan wel bij je past.

Ohja, de titel natuurlijk, haha, sex sells he jongens! Nee maar serieus:ook mijn seksualiteit heb ik met de jaren moeten ontwikkelen, of mogen ontwikkelen eigenlijk, en ook dat is zo fijn. Ik denk dat we dat met z’n allen vaker moeten doen. Je seksueel echt ontwikkelen. Je echt openstellen aan de ander. Wat vind je fijn, en wat niet? Wat heb je nodig? En schaam je ook vooral niet, ook dat is wat ik heb moet leren, je niet schamen voor je seksuele ontwikkeling. Ik gun het jullie allemaal.Heel erg.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store