Ik las de nieuwe column van Romy Boomsma in de Vogue. Gaat over vooroordelen over het fulltime moederschap. Heeft Romy regelmatig last van.

Ik niet. Nooit gehad. Of nouja, nee wacht. Heb ik wel gehad, alleen van mezelf. Degene met de meeste vooroordelen over mezelf, was ik. Ik ben erin gegroeid, in het fulltime thuis moeder zijn. Ik wou het echt niet, want stel nou, wat zouden mensen denken. En vooral ook: ik riep het zelf jaren altijd heel hard: ik, fulltime thuis voor de kinderen zorgen, en vooral financieel afhankelijk zijn van mijn man? Hah! Never nooit niet.

Over dat wat zouden mensen denken: ik heb daar echt heel lang mee rond gelopen. Maar ik merkte al snel dat er niemand, echt niemand een vooroordeel had. Niet met een bepaalde toon, nee, ook niet recht in mijn gezicht. De meeste reacties: oh wat fijn dat het kan. Of: wat moet dat heerlijk zijn. Ook vaak gehoord “thuismoederen is net zo goed een fulltime baan!”.

Ik was verbaasd, ja tuurlijk. Maar het was ook meteen les voor mezelf: zie je nou Des, de reacties zijn helemaal niet raar. En ook: ik ben me er degelijk bewust van dat fulltime thuismoederen niet vanzelfsprekend is en daarom ook heel dankbaar dat het mogelijk is in ons gezin. Dat ik met werkende vriendinnen spreek die een dag vrij moeten nemen omdat 1 van de kinderen weer ziek is. Ik voel me dan altijd zo schuldig tegenover mijn collega’s, zei mijn buurvrouw. Ik snap dat. En tegelijk realiseer ik me ook hoe fijn het is dat ik dat dus niet heb. Dat ik vorige week gebeld werd door de juf “nr2 heeft al de hele dag buikpijn” en dat ik kan zeggen “joe, ik kom er over 5 minuten aan!”. Het zijn die kleine dingen dat ik me een gezegend mens voel dat ik in de positie zit dat ik dat kan zeggen.

Dan nog over dat financieel afhankelijk zijn. Had ik dus heel veel moeite mee. Ik heb altijd gewerkt en ben altijd in staat geweest om mezelf te onderhouden. Hoe zeggen ze dat.. mijn eigen boontjes te doppen (toch?). En zou ik dan nu mijn man om geld moeten vragen??? Ook dat werd met de jaren (ja, heb ik echt lang hard aan moeten werken (hah, werken!)) minder. Het gevoel van “ik wil het allemaal zelf doen” werd steeds meer “we staan hier samen in”. Het gevoel van “mijn geld”, werd meer “dit is ons geld”. Wat ook helpt: angsten loslaten. En vooral vertrouwen hebben in mezelf.

En dan dus nog over feminisme. Want dat staat hierboven immers als titel. Dus daar moet ik an iets mee. Mag ik als fulltime thuismoeder mezelf wel feminist noemen?

Ja dus. Natuurlijk.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store