Een ode aan mijn vriendinnen

(snel geschreven stukje, kids komen zo thuis)
(waarom ik uitgerekend nu een stukje wil schrijven, god knows)

Mijn beste vriendin R. die ik heb kunnen loslaten en heb kunnen zien zoals ze is zoals ze is, gewoon helemaal goed. Haar surinaamse tongval, hoe ze dingen verteld, alsof ik er zelf bij ben en ik moet altijd lachen. Hoe ze mij slaat als ze weer opeens op dingen komt die ze me nog wou zeggen “oja, omg Des, luister dan, luisterrrrrr dannnnn”, hoe ze houdt van eten, net als ik, haar ogen hoe ze naar mij kijkt als ik iets leuks vertel over de kinderen. Hoe ik naast haar kan zitten op de bank, mijn trui oprol, en dat ze dan meteen weet dat ze even over mijn rug moet kriebelen. Hoe ze sexy haar lange haren wegzwaait als ze even op haar telefoon kijkt. Haar mooie mond als ze even aan het wegdromen is, hoe ze er altijd voor me is, echt altijd, dat ik haar altijd kan bellen, midden in de nacht, ‘s ochtends vroeg, en dat ze dan alleen maar opneemt met een “vertel”, en ik ook gewoon dat kan doen. Vertellen. Ik hou van haar.

Mijn zusje R die zulke flinke stappen heeft gemaakt, angsten heeft kunnen loslaten, haarzelf accepteert zoals ze is, hoe ze altijd haar eigen weg inslaat, ook al slaat de hele wereld om haar heen naar links, zij heeft er lak aan en gaat naar rechts. Hoe ze zo openminded is, ik kan er zoveel van leren. Dat ik vooraan sta met mijn oordelen maar dat zij dan zacht zegt “nouja, sommige mensen zijn gewoon zo, en dat geeft helemaal niets”. Nooit zal ze oordelen, altijd zal ze luisteren,tig kansen zal ze je geven in een vriendschap. Haar relaxte houding (heeft ze van mama) waar ik ook al iets van kan leren, dat ze gewoon zegt “is goed, doen we”, zonder beren op de weg te zien (ik altijd). Haar kijk op het leven, op dingen, de feminist in haar, haar vrouwelijke kant weet te omarmen, dat ze nooit vrouwen af zal katten, we zijn zusters, zegt ze altijd, oh wat fijn, zo’n zusje.

Mijn vriendin S, met haar foute harde humor, haar rake uitspraken op het eind, wanneer iedereen stil, ik kan zo met haar lachen. Mijn vriendin J, onze vriendschap komt van ver maar we blijven investeren, we blijven van elkaar houden, haar eerlijkheid, van al mijn vriendinnen is zij wel het allereerlijkst en daar moet je van houden, dat moet je kunnen hebben, en ik kan dat, alleen van haar. Mijn schoonzusje die zoveel liefde in zich heeft, hoe ze is als moeder en dat ik dat proces van dichtbij mag meemaken, vereerd voel ik me. Net zoals ik me vereerd voel met zulke fijne vrouwen om me heen, zulke lieverds, ik hou van ze, allemaal.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store