Nog een paar dagen. Nog 3 om precies te zijn. Dan gaat mijn oude blog offline. Ik schreef steeds minder online, ik vond het steeds minder nodig, ik had ook steeds veel minder inspiratie. Ergens in 2005 begon ik met schrijven. Of nouja, bloggen dus.

Ik versleet de nodige webslogs, de nodige toen nog erg leuke namen, op een gegeven moment begon ik toch maar een eigen domein te nemen. Ik begon met schrijven toen ik nog student was. Inmiddels ben ik getrouwd, heb ik 3 kinderen, een heel proces aan zelfontplooiing achter de rug en weet ik gewoon niet meer waar ik nou precies over moet schrijven. Nou ja, genoeg keus eigenlijk, want ik schrijf weer. Hier dus. Waarom dan toch niet op mijn oude blog? Omdat ik een beetje mijn privacy wil behouden denk ik. Omdat ik gewoon iets simpels wil. Zonder verplichting. Gewoon schrijven wanneer ik wil.

Vorige week las ik weer wat in de archieven van mijn oude blog. Ik las stukjes over nr2, die toen hij 1 jaar oud was een behoorlijke groeisprong achter de rug had, en ik vergeleek die periode met nr3 die eigenlijk nergens last van heeft. Ik las nog meer stukjes, oude stukjes, om sommige moest ik lachen, ik wist weer even hoe het toen ook nog weer zat. Ik mis het schrijven, het oude schrijven, het leuke schrijven, een column opbouwen, met een boodschap. Met de nodige humor erin. Ik dacht aan mijn boek, mijn good old boek, waarvan ik nog altijd zo graag wil dat die komt, maar tegelijk weet ik bij god niet echt waar ik over moet schrijven en wanneer ik de tijd er dan voor heb.

Maar goed, een jaaroverzicht dus. Ook dat hoort erbij. Het is al bijna het einde van 2018, en wat heb ik geleerd, wat is er gebeurd, wat is er veranderd, en wat zijn mijn doelen voor volgend jaar?

  • ik weet nog dat ik zo moe was, begin dit jaar. De gebroken nachten, nr 3 was een half jaar oud, ik zat er even doorheen. En toen ging LOML weer even naar het buitenland, de verjaardag van nr 1 kwam eraan, en ik zag er zo tegenop: een verjaardag organiseren, en praten, en leuk doen, en eten regelen (ik kookte zelf niet eens, maar het regelen alleen al vond ik Teveel), nouja goed. Uiteraard viel de verjaardag best mee, en ik weet nog dat een vriendin van mij vroeg hoe het ging. Ik vertelde het haar, moe enz, en dat ze mij een knuffel gaf, over mijn been aaide, naar me luisterde. Dat gebaar, het deed me zo goed. Toen ik vorige week 35 werd en we tegelijk sinterklaas vierden, kwam ze ook, met haar man en 2 kids. Ze gaf me een kadootje, met een kaartje, en ik las het kaartje later pas, toen ze al weg was. Hoe blij ze met me was, dat ze mij bijzonder vond, dat ze onze vriendschap waardeerde. Het deed me zoveel. En dat is 1 van de grote dingen die ik geleerd heb dit jaar: ik wil geen energie meer steken in mensen die mij energie kosten. Om het positief te laten klinken: ik wil dus wel energie, tijd, en moeite steken in mensen die mij energie geven.
    Zij is iemand die daar bij hoort. Een dierbare vriendin. Net zoals een andere vriendin van mij. Er zijn ook dit jaar vriendinnen, of nou ja kennissen denk ik dan, die ik denk ik laat verwateren. Dat klinkt een beetje stom denk ik, maar sommige mensen passen niet meer bij je, niet meer in deze fase. Het was leuk toen het nog leuk was, er is geen ruzie, maar het in stand houden kost energie. Doen we niet meer dus.
  • Ik heb veel gesport dit jaar. Kom ik later op terug. Wil ik overigens blijven volhouden, volgend jaar.
  • Ik heb kambo ontdekt en op een subtiele manier merk ik dat er weer een laagje angst eraf is gegaan. Heerlijk, kan ik je zeggen.
  • Ik heb veel tijd gestoken in thuis, in mijn gezin, in de basis. Soms heb ik hier wel moeite mee. En ik dan? Of: en anderen dan? Maar ik ben mijn familie. Ik ben mijn gezin. Het is een soort van fomo, het idee dat ik iets mis van buitenaf, terwijl al het mooie eigenlijk hier binnen speelt.
  • Doelen voor volgend jaar, nou ja ik schreef ze al in mijn bucketlistje, maar eigenlijk wil ik nog meer en vooral beter leren koken. Ik wil meer afspreken met mijn bestie die helemaal in Rotterdam woont. En met mijn nichtjes afspreken, vaker, want ik hou zoveel van ze. Misschien een ayahuasca ceremonie, of een santo daime met mijn braziliaanse familie. Ik mis ze.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store