Dingen die me zijn overkomen de laatste tijd

(dat is me overkomen, mooi klinkt dat. Ik kon er nietveel aan doen, het kwam gewoon zomaar op mijn pad, zoiets.)

  • met mijn goede gedrag ging ik met nr3. naar de toko. Voor ruim 60 euro kocht ik boodschappen, heel veel pepers natuurlijk, en terassi, limoen blad, kemiri noten, laos, kunjit, en weet ik veel wat nog meer. Producten die je normaal gesproken nooit in mijn keuken zal vinden, god, wat klink ik nu als een belanda. Mijn Indorock kookboek was binnen dus ik was van plan om de hele zaterdagmiddag in de keuken door te brengen om iets heerlijks voor mijn man te koken. Wacht maar af, zei ik hem vrijdagavond, ik ga morgen echt iets lekkers voor je maken. Mijn man had er zin in. Ik ook, echt waar. Ik deed echt mijn best. Uit het boek haalde ik de lekkerste gerechten, aubergine met sambal, een balinese salade en als toetje kembang tahu, silken tofu met een zoet sausje. Eindstand: alleen het toetje vond ik echt lekker, wat niet heel moeilijk is want het was erg zoet en ik ben een zoetekauw. De gestoofde aubergine met sambal: mwah. De lauwwarme balinese salade: mwah. Ik haalde alle producten uit mijn keukenkastjes en heb ze allemaal aan mijn moeder gegeven (zij was trouwens erg teleurgesteld). Ik heb het nu echt geprobeerd, zei ik tegen LOML, maar ik kan het niet en ik wil het niet eens, ik vind het gewoon niet lekker. Het spijt me. Sorry. Maaf.
  • met mijn goede vriendinnetje J. vertoefde ik op een hele zaterdag in de sauna en dat was echt overheerlijk. Ik denk dat ik me nog een beetje loom voel. Het was wat druk dus de kans op ehm, aanrakingen op bepaalde lichaamsdelen was erg groot, maar ach. In het begin voelde ik even de gene om mijn badjas uit te doen (“ok Des, nu, 1.2.3, en uit”), en natuurlijk is het een hele kunst om charmant uit het bubbelbad te klimmen, maar oh wat ontspande mijn lijf van die heerlijke hitte. En die ijskoude douches tussendoor, ja, ik wil snel nog een keer.
  • de pomodoro techniek, die overkwam me dus ook de laatste tijd. Man, wat een eye opener en wat een life saver ook vooral. Ik las erover bij Lianne en natuurlijk las ik er ook eerder over bij meerdere bloggers, maar ik dacht altijd: hoe moeilijk kan het nou zijn om gewoon geconcentreerd aan je werk te gaan? Nou helemaal niet moeilijk dus, dankzij die techniek. Voor zij die echt nog niet weten hoe het in elkaar zit: zet je wekker op 25 minuten en begin aan je taak (en ook alleen je taak). Na 25 minuten doe je 5 minuten pauze (en ook echt een pauze en NIET doorwerken). Na die 5 minuten doe je weer 25 minuten werken, enz. Na 3x25 minuten werken mag je jezelf belonen met een pauze van 15 minuten. Echt ongeloofelijk wat ik allemaal kan doen in 25 minuten met een wekker (in plaats van gewoon uren achter elkaar knallen waarbij ik elke keer afgeleid word).
    Ik heb mijn boek daardoor goed af kunnen schrijven en ik pas de pomodoro nu echt overal toe. Huishouden? Wekker op 25 minuten. Boek lezen? Wekker op 25 minuten. De jongens die alleen moeten spelen? Wekker eerst op 25 minuten.
  • ik oefende natuurlijk elke dag op mijn ukelele en ik vind het heerlijk. Ik heb me ook aangemeld bij de GUS, de, jawel, Groninger Ukelele Society.
  • en natuurlijk overkwam me ook een paar mooie boeken. Ik las onder andere Lichter dan ik van Dido Michielsen, een mooi historisch roman dat zich afspeelt in nederlands indie en ‘t Hooge Nest van Roxane van Iperen, een heel mooi verhaal over de tweede wereld oorlog, maar dat eigenlijk over echte moed gaat. Wat een kanjers, deze joodse zussen, het heeft me zoveel inspiratie gegeven om me, wederom, echt duidelijker uit te spreken waar ik echt voor sta.
  • een onrustige kriebel, dat overkwam me ook. Een beetje onrust. Verveling. Ik kon niet wachten tot mijn boek klaar was en het naar mijn redacteur te sturen, en toen was dat moment daar en was er volkomen stilte. Rust. Een beetje teveel rust, voor zover dat mogelijk is natuurlijk. Nee, ach, dat is ook niet waar, want er is niets mis met teveel rust. Ik wist alleen zelf niet zo goed wat ik met al die rust moest. Ik mocht al niet kopen van mezelf, en ook niet op social media zitten, en ik heb ook niet veel inspiratie voor mijn medium, ik wou even eens niets schrijven, dus las ik maar boeken en toen kwam die kriebel “ik verveel me”. Dat overkwam me dus, dat gevoel, en de kunst is om het maar gewoon toe te laten. Dan verveel je je toch maar lekker, zeg ik regelmatig tegen mijn kinderen als ze zeggen dat ze niets te doen hebben. Ik zei het maar ook tegen mezelf. Verveel je jezelf maar eens Des.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store