Gisterochtend, vroeg.
Langzaam word ik wakker. Mijn ogen gaan een beetje open, maar ik voel dat ze nog dik zijn. Dik van de vermoeidheid. Dik van de slaap.
In de verte hoor ik stemmen. Stemmetjes. Ik hoor nr1 praten, ik hoor nr2 antwoorden, ik hoor tussendoor nr3 “dadadada” zeggen.

Wakker, dacht ik. Nu al. Ik pak de babyfoon van mijn nachtkastje. Met mijn ogen nog halfdicht kijk ik op het scherm. Nr3 zit in zijn bed, ik zie knuffels op de grond. Ik pak het horloge dat naast de babyfoon ligt. In het licht van babyfoon zie ik dat het 10 over 6 is.

Ik zucht, kreun een beetje, en draai me weer om. Mijn ogen vallen vanzelf dicht. Mijn hoofd gaat aan, gedachten door mijn hoofd, wat er allemaal vandaag nog moet gebeuren. Nee, nee, bedenk ik me meteen. Ik focus me op mijn ademhaling en val weer lichtjes in slaap terwijl ik nog steeds de stemmen van de kinderen hoor.

Naast mij slaapt mijn man. Aan zijn ademhaling te horen is hij nog in diepe slaap. Met mijn voet zoek ik zijn voet onder de dekens. Vlak voordat we in slaap vallen moeten we elkaar nog aanraken. Iets kleins, een beetje. Zijn hand zoekt mijn hand. Mijn benen half om hem heen. Ik hoor de deur opengaan. Voetstappen klinken op de gang.

Onze slaapkamerdeur gaat open. Ik doe mijn ogen weer een beetje open en probeer te zien wie er in de slaapkamer is.
Iemand klimt op het bed, kruipt over de deken. Mama, hoor ik. Ik doe de deken omhoog zodat nr2 naast me kan liggen.

Hij houdt van knuffelen. Hij gaat op zijn zij liggen en legt zijn arm om mij heen. Ik krul mezelf om hem heen, ik voel zijn voetjes op mijn schoot. Mijn neus zit diep in zijn hals, ik voel zijn hartkloppingen. Ik hou hem stevig vast, geef hem kusjes in zijn nek.

Mama, zegt hij nog een keer. Ik heb knuffels bij nr3 in bed gedaan. Niet veel hoor. Beetje maar. Dat geeft niets, fluister ik. Mijn ogen zijn nog steeds dik, ik hou ze dicht in de donkere slaapkamer.

Nr2 gaat op zijn rug liggen. Ik hoor zijn ademhaling. Naast hem voel ik een knuffelbeer. Ik leg mijn arm om hem heen en lig half op zijn armpje. Met zijn andere hand aait hij over mijn arm. Van boven, bij mijn schouder, tot helemaal naar beneden. Ik geef hem nog meer kusjes.

Zo liggen we even. Ik doe mijn ogen dicht en probeer een beetje te mediteren, me te focussen op mijn ademhaling. Ik tel tot 10, tot 20, tot ik me omdraai. Op mijn horloge zie ik dat het half zeven is.

Ga je mee naar de woonkamer, fluister ik naar nr2. Ja, zegt hij enthousiast. Samen gaan we uit bed.
De dag is begonnen.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store