Er was iets voorgevallen waar ik wat verdrietig van werd. De hele ochtend sijpelde het in mijn maag, ik kon het gevoel maar niet kwijtraken. Dat is ook de bedoeling niet, accepteer het, ik weet het, maar soms wil ik gewoon even niet voelen. Wil ik gewoon zoals het was. Het moment daarvoor, toen het verdriet er nog niet was, zwaar hangend aan mijn hart.

Ik haalde de jongens naar school, we liepen naar huis. Bij ons dek stonden twee auto’s, een grote brede man die in zijn eentje kasten naar binnen tilde. Een wat oudere man ernaast. Hij maakte een praatje met nr2.

Wonen jullie ook hier vroeg de oudere man, en ik zei ja. Jullie zijn de nieuwe buren neem ik aan vroeg ik de oudere man. Nou ik niet, maar zij. Hij wees naar de grote brede man en zijn blonde vrouw.

Ik stelde me voor, ik weet niet of ik je naam kan onthouden hoor, zei de vrouw, ik zei: dat geeft niets, buurvrouw is ook goed. We hadden het over het huis, moesten ze veel klussen? Hebben ze er zin in? Wanneer gaan ze echt over?

De nieuwe buren oogden vriendelijk. Spontaan. Hebben jullie ook kinderen, en meteen zodra ik die vraag stelde, realiseerde ik me hoe verkeerd die vraag kan vallen.

Ze zijn al uit huis, zei de man, oh wat fijn, zei ik, ik kan niet wachten, de vrouw moest lachen, geniet er maar van, zei ze, het gaat zo snel.

Ik woon twee huizen verderop, zei ik. Als er wat is, zei ik, twee huizen verderop, maakte de man mijn zin af.

Dus als ze brood nodig hebben, zei de oudere man (volgens mij de vader van de vrouw), dan kan u gewoon langskomen, zei ik, en ook voor een kopje suiker hoor! Ze moesten allemaal lachen.

En ook, ik keek nog achterom naar ze, terwijl ik al wat verder liep naar mijn huis, voor nasi goreng!

Van mijn andere buurvrouw had ik al begrepen dat de man een indo was, en de grote brede man, mijn nieuwe buurman dus, begon al te lachen, we wisselen recepten uit, zei hij.

Ik liep naar huis met mijn twee jongens, een warm gevoel van binnen. Van zo’n fijn spontaan vriendelijk gesprek. Het verdriet zat er nog, maar een beetje meer op de achtergrond.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store