Ik kom er niet goed in, de laatste tijd, in het lezen. Mijn concentratie is weg. Ik ben moe. Zo moe dat ik nauwelijks een alinea kan lezen, de letters dansen op het papier, ik moet goed knipperen met mijn ogen, nog een keer, en dan, vooruit, een zinnetje.

Ik kwam niet goed in het nieuwe boek van Jan Siebelink, iets met druiven is de titel, ik weet het niet meer, en ook niet in een young adult boek, het was met net te vaag, en oja, het nieuwe boek van Esther safran foer (zeg ik het goed? ik weet het niet eens) ja, ze is de moeder van, ook daar kwam ik niet in.

Wat is het moment dat je een boek weg legt trouwens? Moet een boek je vanaf bladzijde 1 pakken? Of mag je nog even het voordeel van de twijfel geven, toch even lezen tot het moment komt en je denkt “ja nu wordt het interessant”.

Ik ben erachter gekomen dat een boek mij toch echt vanaf de eerste bladzijde moet pakken. Een klik. De schrijfstijl. Het verhaal. Er zijn maar een paar boeken waarvan ik twijfelde, toch doorlas, en het later interessant werd.

Nou ja, goed om te weten bij mijn eventuele derde boek in ieder geval. Ik ben nu bezig met Station Elf van Emily st john mandel. Reuze spannend. Vanaf bladzijde 1 al.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store