Elke ochtend als de jongens wakker zijn vertellen ze mij waar ze over gedroomd hebben die nacht.

Ze zijn altijd zo heerlijk knuffelig in de ochtend. Schattig ook. Haartjes nog in de waar. Van die net wakkere puffy ogen. Sloom. Ze zitten bij me op schoot, ik mag nog van alles met ze doen, aaien over hun rug, door hun haren gaan, kusjes geven, de beentjes masseren. Heb je lekker geslapen, vraag ik dan, en ze knikken een beetje sloom, en dan vraag ik, “en, hebben jullie nog ergens over gedroomd?”.

Soms is het antwoord nee, soms is het antwoord “ja, maar ik weet niet meer waarover”, en vaak worden ze op het moment dat ik dat vraag echt wakker. Ze herinneren opeens dat ze gedroomd hebben en waar die droom dan over gaat. Enthousiast springen ze van mijn schoot af, staan ze tegenover mij. Een lach op hun gezicht. Ze beginnen met vertellen. “Nou mama, ik droomde dus vannacht dat er een monster…”, 9 van de 10 keer begint zo’n droom zo.

Soms zijn ze me voor. Dan zitten ze al in de woonkamer. Nr1. helpt zijn broertje uit zijn slaapzakje en loopt met hem samen de trap op* naar de woonkamer. Vanochtend kwam nr1. naar mij toe. “Mama, ik heb echt een leuke droom gehad”.

“Oh lieverd, vertel”, zei ik toen, en hij begon te vertellen.

Ze waren met z’n allen bij een clubhuis. Nr1 en zijn broertjes. Mijn man en ik waren er niet bij. Maar het was wel druk, vol met kinderen. En opeens, echt heel erg opeens, kwam de politie. En de politie nam hun mee. Naar de gevangenis. En daar moesten ze met hun voetjes op kleine beestjes stampen.

En nr1. snapte er niets van. En hij was boos. Want zijn kleine broertje is nog maar twee jaar oud. En dat zei hij ook tegen de politie. Verontwaardigd. Mijn broertje is nog klein hoor, zei hij. Hij mag helemaal niet naar de gevangenis! Jullie kunnen dit niet zomaar doen!

Hij hielp nr2. snel uit de gevangenis te halen. De deur ging net dicht. Door het raam pakte hij snel zijn broertje nr3. Hij had ze bevrijd.

Wow, zei ik, je hebt je broertjes gewoon beschermd. Je hebt ze geholpen. In je droom. Wat mooi, zei ik.

Hij keek me lachend aan. Begon met zijn hoofd te knikken. “Ja”, zei hij toen. Ik heb ze beschermd. Mijn broertjes.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store