Is het te vroeg om een bedankt stukje te schrijven aan al die toppers die zo hun best hebben gedaan tijdens corona?

Misschien wel.
Er is immers nog steeds corona. Niet iedereen is al gevaccineerd (ik heb mijn afspraken al staan!).

Maar toch, toen ik vanochtend boodschappen deed en weer stond te hannesen met mijn mondkapje icm bril (ja luxe problemen, i know), dacht ik even aan dat hoopvolle bericht van Hugo: waarschijnlijk in september geen anderhalve meter en mondkapjes meer.

Zou dan toch, dit jaar, eindelijk, weer een beetje normaal? De verjaardagen van nr2, van mijzelf, sinterklaas, vieren met de hele familie in ons heerlijke huis?

Ik hoop het zo.

Het gaf me in ieder geval inspiratie voor di stukje. Waarbij ik ook trouwens ook heel veel mensen niet wil bedanken. De aso’s, that’s for sure. Die gingen demonstreren, hartstikke prima, maar daarbij de hulpverleners, de politie met geweld te lijf gingen, donder toch op. De aso’s die riepen over vrijheid als ze opeens om 20.30 uur binnen moesten zijn, jezus, stel je aan. De aso’s die met z’n allen op het park gingen liggen, weet je, je doet maar, maar ruim godverdomme je troep achter je reet op. Alle fake-news-ers, de woke people, alle anti vaxxers, van mij mag je je mening hebben, maar laat mij die dan ook hebben. Het is treurig gesteld met dit aso volk. Jullie dus vooral niet bedankt.

Maar wel bedankt aan zoveel andere mensen. Want laten we eerlijk zijn, corona heeft ook laten zien hoe mooi het kan zijn, de verbinding, elkaar helpen, er voor elkaar zijn. Niet alleen aan jezelf denken, maar ook aan de ouderen, de kwetsbaren, aan iedereen.

  • alle mensen die in de zorg werken, die dubbele diensten draaien, die van dichtbij zien wat corona echt doet, ik kan me er vanaf mijn heerlijke bubbel niets van voorstellen, maar ik geloof jullie hoe zwaar het was (is?). Respect. Toppers.
  • alle mensen die in de supermarkten werken, van de 16- jarige weekendkracht, tot de filiaalmanager die extra diensten draait, van degene die elke dag er staat om de winkelwagentjes schoon te maken, tot de vakkenvullers die mensen moeten aanspreken een mondkapje op te doen: jullie zijn toppers. Deze oude oma heeft zelf honderd jaar geleden in de supermarkt gewerkt, en ik kan me echt een beetje voorstellen hoe shit het soms kan zijn, maar dankzij jullie blijven de supermarkten, L E V E N S M I D D E L E N beschikbaar voor, nouja, heel Nederland.
  • de horeca. Zo hard getroffen deze sector. Van levensbelang? Misschien niet. Maar toch, ik snap het, want waarom zoveel wel open, en jullie moesten wachten, het onbegrip, het maar zien of je het wel gaat overleven dit jaar, al die kosten die doorgaan, en dan vervolgens toch meteen klaar staan als de terrassen en restaurants weer open kunnen, al die ludieke acties, ik vind dat top.
  • alle juffen en meesters. Die dus ook opeens thuis moesten lesgeven, misschien ook wel aan eigen kinderen. Die zelf maar moeten uitvinden hoe het werkt, lesgeven via de camera. Die misschien kwetsbare kinderen zien verdwijnen en maar niet weten hoe deze weer te bereiken. De leuke acties tussendoor, de spelletjes, de online quiz-jes, het langsbrengen van leuke kadootjes. Oh, door jullie wil ik ook zo graag juf worden. Bedankt, en dan met name bedankt aan de meester J. van nr1 en juf C. van nr2. (die elke keer wel een storing had of een filmpje zonder geluid en vrolijk riep “sorry, juf moet het ook een beetje leren!”)maar toch al die vrolijkheid, de bereikbaarheid, ik heb alleen maar liefde voor deze mensen.
  • alle mooie initiatieven die uit de grond kwamen, Weliswaar wat minder in de tweede lockdown, maar die wel allemaal waren in de eeste lockdown. Mensen helpen, vragen hoe het gaat, boodschappen doen voor de kwetsbaren. Het geeft mij hoop dat de mensheid ook goed kan zijn.

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.